Psicosis
01-25-2009, 01:20 PM
บึนทึกประจำวันอีกวันนึง ของนู๋มายด์เองคะ ในเช้าวันนี้นู๋ก็แต่งตัวจะไปโรงเรียนตามปกติ ในขณะที่นุ๋ทานขนมปังปิ้งทาแยม อยู่ในห้องครัว ก็ได้ยินเสียงแม่กำลังคุยโทรศัพท์ ด้วยท่าทางทียินดีกับอะไรซักอย่าง
“ค่ะ..ค่า..ไม่เป็นไรคะ ไม่ลำบากอะไรหรอกคะ แค่นี้ก่อนนะคะ ค่า สวัสดีค๊า” แกร๊ก ! แล้วแม่นู๋ก็วางสายไป ด้วยความสงสัยเรื่องดังกล่าวก็เลยถามแม่ไปว่า
“ใครโทรมาแต่เช้าเลยคะแม่ ?” นู๋ถามด้วยความสงสัย
“อ้าว มายด์ มาพอดีเลยลูก ลูก..จำ น้องครีม ที่เป็นลูกสาวของลุงวิส ที่ต่างจังหวัดได้มั๊ย ? “ แม่ถามนู๋มาดังกล่าว
“อ๋อ.. น้องครีม น้องครีมทำไมหรือคะ แม่” นู๋พอจะนึกออกขึ้นแล้วถามแม่ต่อ
“พอดี น้องครีมสอบติด ม.1 โรงเรียนในกรุงเทพฯ ลุงวิสเขาเลยโทรมาปรึกษาเรื่อง จะหา คอนโดเช่าให้น้องครีมอยู่ แต่แม่คิดว่า เด็กผู้หญิงไปอยู่คอนโดตัวคนเดียวมันอันตราย เลยบอกกับลุงวิสไปว่า จะให้น้องครีมมาอยู่ที่บ้านของเราจ๊ะ คงจะมาถึงบ่ายๆนี้แหละ เดี๋ยวคงต้องใช้ห้องว่างข้างๆห้องมายด์ทำห้องนอนให้น ้องเขา
อืม..เดี๋ยวสายๆแม่ก็คงต้องปัดกวาด เช็ดถู ทำความสะอาดห้องต้อนรับน้องครีมเขาละนะ“ แม่ตอบกับนู๋ดังกล่าว
“งั้นหรือคะ ก็โอเคนะ บ้านเรามีกันอยู่ไม่กี่คน ก็ดีคะบ้านเราจะได้ไม่เหงา”
ทันทีที่พูดจบนู๋ก็เหลีอบไปมองนาฬิกา “หวา! จะเจ็ดโมงแล้ว นู๋ไปก่อนนะค่ะแม่ ” นู๋พูดเสร็จพร้อมกับหยิบกระเป๋าแล้ววิ่งไปใส่รองเท้า
“จ้า ขึ้นรถขึ้นราระวังนะลูก” แม่เตือนนู๋แบบนี้แทบทุกวันเลย
“ค้าไปก่อนนะค๊า...” แล้วนู๋ก็เดินทางออกจากบ้านมาเพื่อที่จะไปโรงเรียน
นับว่าเป็นโชคดีที่วันนี้เกือบจะสายแล้วแต่ว่า BTS คนก็ยังไม่เยอะมาก วันนี้จึงได้นั่งยาวตลอดทางเลยคะ ^^
ระหว่างที่นั่งรถไฟฟ้า นู๋ก็มองวิวทิวทัศน์ไปเรื่อยเปื่อย ระหว่างรถหยุดที่สถานีกลางทางเพื่อให้ผู้โดยสารขึ้นม า นู๋ได้เห็นเด็กอนุบาลตัวน้อยๆแบกเป้ใบใหญ่ ทำให้นู๋นึกถึงเรื่องในอดีต
“น้องครีม งั้นหรือ...” นู๋นึกขึ้นมาลอยๆ
พูดถึงเรื่องระหว่างนู๋กับน้องครีมแล้วเราเป็นเหมือน ลูกพี่ลูกน้องกันนั่นแหละคะ เล่นด้วยกันอยู่บ่อยๆเมื่อตอนเรายังเด็ก
แล้วการระเล่นยอดฮิตที่เด็กผู้หญิงทุกคนต้องเคยเล่นก ัน นั่นก็คือ พ่อแม่ลูกคะ ^^
นู่กับน้องครีมมักจะเล่นพ่อแม่ลูกกันอยู่บ่อยๆ เล่นกี่ครั้งกี่ครั้ง นู๋ได้บทเล่นเป็น พ่อตลอด - -
น้องครีมนั้นชอบเล่นเป็นแม่ ส่วนลูกก็ใช้ตุ๊กตาบาร์บี้ นั่นแหละคะ
นึกๆไปแล้วมันก็ตลกดีนะ ว่าตอนนั้นเราทำไปได้อย่างไง ฮิฮิ ก็เด็กนี่คะยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรหรอก^^
ตอนนี้รถไฟฟ้ามาถึงสถานีที่นู๋ต้องลงแล้วคงต้องรีบไป แล้วละคะ
...
.....
.....
.......
..........
เย็นวันนั้น
มี่ได้มาส่งนู๋ที่สถานีรถไฟฟ้าตามเคยแบบทุกวัน เย็นในวันนี้ท้องฟ้าเป็นสีส้มอ่อนๆดูสวยงามดีคะ แต่วันนี้ก็
เหนี่อยมาทั้งวันแล้ว ในใจอยากกลับบ้านไปอาบน้ำอุ่นๆ นอนบนเตียงนุ่มๆ สำหรับนู๋แล้วมันคือสวรรค์น้อยๆเลยนะ^^
แกร๊ก..แอ๊ด...นู่เปิดประตูแล้วเดินเข้ามาในบ้าน
“กลับมาแล้วค๊า” นู๋พูดพร้อมวางกระเป๋าลงบนหลังตู้ และถอดรองเท้า แล้ววางในตู้เก็บรองเท้า
“เอ้า..มายด์กลับมาแล้วหรือลูก” เสียงแม่ตอบมาจากในห้องครัวคงจะทำอาหารเย็นอยู่นั่นแ หละค่ะ
“มายด์มาที่ครัวหน่อยลูก” เสียงแม่เรียกนู๋ขนาดที่นู๋กำลังจะเดินขึ้นบันไดไปที ่ห้องเพื่อจะเอากระเป๋าไปเก็บ นู๋จึงรีบเดินตรงไปที่ครัวทันที
“ดูซิจ๊ะ... ใครเอ่ย” แม่พูดขึ้นมาในขนาดที่มือยังถือทัพพีคนหม้อต้มแกงอยู ่ด้วย
ภาพตรงหน้านู๋ตอนนี้ เห็นเด็กสาวผมยาว ไว้ผมหางม้า 2 หาง ใส่ผ้ากัน เปื้อน กำลังตักข้าวใส่จานอยู่
“ครีม? ....ครีม ใช่มั๊ย” นู๋พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ให้ความรู้สึกว่า ปิติยินดี
“พี่..พี่มายด์หรือ” เด็กหญิงคนดังกล่าวผู้ในอาการเขินอาย
“ฮะฮ่าเป็นไงบ้าง...ดีใจจังเลยเราไม่ได้เจอกันมาเป็น สิบๆปีแล้วนี่เนอะ ครีมดูน่ารักขึ้นเยอะกว่าตอนเด็กเยอะเลยนะ”
นุ๋พูดพร้อมกับ โพล่ เข้ากอดครีม ในความรู้สึกแสนคิดถึง ^^
“อ่า...พี่ มายด์ก็เหมือนกันคะ” ครีมกอดรับแล้วพูดกลับด้วยน้ำเสียงเบาๆ
สิ่งที่นู๋รู้สึกได้ก็คือครีมดูเหมือนจะเป็นคนพูดน้อ ยลง เพราะแต่ก่อนเมื่อสมัยครีมยังเด็กนั้น เป็นคนที่คุยเก่งมาก
ก็คงเป็นเพราะอายุเยอะขึ้น วุฒิภาวะก็คงเพิ่มมากขึ้นนั่นแหละคะ ก็ไม่คิดอะไรมาก
“เอาละจ๊ะ มายด์ไปอาบน้ำ ให้เรียบร้อยก่อนเถอะ เดี๋ยวเราจะมาทานข้าวพร้อมๆกันนะจ๊ะ” แม่นู๋พูดขึ้นมา
“ค๊า..แล้วนู๋จะรีบลงมานะคะ” นู๋พูดพร้อมกับเดินออกจากห้องครัวแล้วตรงไปที่ห้องน้ ำชั้นสองของบ้านทันที
ลัลล้า~
นู๋ก็ถอดเสื้อเชิ้ตนักเรียน,กระโปรง และถุงเท้า กับชุดชั้นใน ใส่ลงในตะกร้าผ้าของนู๋หน้าห้องน้ำ พร้อมกับนุ่งผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป
นู๋ก็เปิดฝักบัวอาบน้ำของนู๋ไปเรื่อย ซ่า~ซ่า
ตึก..ตึก..
แล้วซักพักก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครบ้างคนบนชั้นสองของ บ้าน นู๋ก็ไม่ได้คิดอะไรแม่เค้าคงเอาของมาเก็บข้างบนละมั้ ง
หลังจากอาบน้ำจนชุ่มช่ำใจของนุ๋แล้วมันรู้สึก แสนจะสบายมาก ตัวมันเบาเหมือนจะลอยได้เลย คะ^^
นุ๋ก็เดินออกมาจากห้องน้ำ แต่รู้สึกผิดปกติตรงที่ว่าตะกร้าผ้าของนู๋ เหมือนโดนคุ้ย เสื้อเชิ้ตนักเรียน หายไป
แต่พอมานึกดูดีๆแล้ว แม่เขาคงมาเอาผ้าไปซักละมั้งเนอะ~
“มายด์กินข้าวได้แล้วลูก..” เสียงแม่ของนู๋ตะโกนมาจากชั้นล่างของบ้าน
“ค๊า..เดียวลงไปค๊า” นู๋ตอบรับขนาดที่แต่งตัวอยู่ในห้องนอน
10 นาทีต่อมาที่ห้องครัว อาหารก็พร้อมที่จะรับประทานแล้ว
“วันนี้พ่อกลับดึกเรามาทานกันก่อนเถอะนะ ครีมตักข้าวรอเราสองคนแล้ว” แม่พูดดังกล่าวพร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้
ครีมนั่งข้างนู๋ แต่ไม่ค่อยได้พูดอะไรกันนัก พูดคุยกันบ้างเล็กน้อย คงเป็นเพราะมารยาทเวลาทานอาหารมั้งคะ^^
หลังจากรับประทานอาหารเย็นกันเสร็จ แม่ก็ให้น้องครีมไปอาบน้ำ แล้วให้นู๋อยู่ช่วยล้างจาน
“งั้นเดี๋ยวหนูล้างจานเสร็จแล้วก็ตามสบายนะ เดี๋ยวแม่ขึ้นไปดูจัดที่หลับที่นอนให้น้องเขาก่อน” แม่เช็ดมือแล้วก็เดินขึ้นบันไดขั้นสองไป หลังจากนู๋ล้างจานเสร็จ ก็ไปนั่งอยู่ห้องรับแขก
นู๋ก็ดูโทรทัศน์ เปิดหารายการอะไรดูเล่นเพลินๆไปเรื่อย จนรู้สึกตัวว่าง่วงนอน เวลาตอนนี้ก็ประมาณ 4ทุ่มได้แล้วละคะก็เลยปิดโทรทัศน์แล้วว่าจะขึ้นไปนอน
ในขนาดที่นู๋กำลังขึ้นบันไดไปก็เดินสวนกับแม่พอดี
“อ้าว มายด์จะนอนแล้วหรือลูก” แม่ถามนู๋
“คะ พอดีง่วงแล้ว - -”
“อย่าเปิดไฟนอนทั้งคืนอีกละลูก มันเปลือง” แม่พูดแล้วก็เดินลงไป
“ค๊า...” นู๋ตอบรับ
ระหว่างทางนู๋ก็แวะเข้าห้องครีมซักหน่อยดูว่าเป็นยัง ไงบ้าง
นุ๋เปิดประตูห้องเดินเข้าไปในห้อง ก็เห็นน้องครีมกำลังนั่งหันหลังอยู่บนฟูกที่นอนและกำ ลังดูเหมือนสนใจอะไรซักอย่าง
“ไง ครีม ทำไรอยู่อะ?”
“เออะ..อ๋า..” ครีมออกอาการสะดุ้งตกใจแล้วยัดอะไรบ้างอย่างไปใต้หมอ น
“พี่ มะ...มายด์จะนอนแล้วหรือ..”ครีมพูดด้วยเสียงกะตุก
“อือ..พรุ่งนี้พี่ต้องตื่นแต่เช้า แล้วครีมละยังไม่นอนอีกหรอ”นู๋ถามครีมไปดังกล่าว
“ยะ..ยังไม่ง่วงเลย อีกซักพักก็คงนอนแล้วละ” ครีมพูดพร้อมเอาตัวบังหมอนใบนั้นไว้เหมือนไม่อยากให้ นู๋รู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น นู๋ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอกเพราะคนเราก็ต้องมีความลับเ ป็นของตัวเองกันได้อยู่แล้วนี่เนอะ ก็คงจะซ่อนรูปคุณพ่อของน้องครีมเอง ที่แอบไว้ดูเวลาคิดถึงบ้าน แต่ครีมก็คงไม่อยากให้ใครรู้
“งั้น..พี่ไปนอนแล้วนะ กู๊ดนายด์~” นู๋พูดเสร็จพร้อมกับเดินออกจากห้องของครีมแล้วเปิดปร ะตูเข้าห้องของตัวเองต่อไป
เฮ้อ..วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลยชักง่วงแล้วละซิ นู๋ก็ปิดไฟห้องเดินไปนั่งบนเตียง
แล้วก็ทิ้งตัวลงนอน ตุบ..
ฮ้า..สบายจัง ช่วงนั้นเปลือกตาของนู๋ก็ค่อยๆปิดลงปิดลงอย่างช้า
“งืม..งั่มๆ”
.
....
..
....
ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!
หวา..!! นู๋กำลังจะหลับแล้วเชียว - - ใครกันนะมาเคาะประตูห้องนอนนู๋เอาซะดึกๆปานนี้นู๋ก็เ ดินตรงไปเปิดไฟห้องพร้อมกับเปิดประตู เห็นน้องครีมยืนกอดหมอนทำท่าเหมือนจะพูดอะไรซักอย่าง อยู่หน้าห้องนอนของนู๋
“อ้าว ครีม..มีอะไรหรือ” นู๋ถามไปด้วยความสงสัย
“คือว่า คือ....พี่มายด์ นู๋นอนคนเดียวแล้วมันดูน่ากลัวไงไม่รู้ขอนู๋นอนด้วยค นนะคะ นะ...” ครีมพูดในท่าทางขอร้อง
โธ่เอ๊ย - - ไอ้เรานึกว่าเรื่องอะไร
“อ๋อ ได้ซิ มาๆเข้ามาจ๊ะ” นู๋เปิดประตูให้ครีมเข้ามาในห้อง แล้วครีมก็เดินไปนั่งลงบนเตียงของนู๋ พร้อมกับกอดหมอนที่ครีมถือติดมาด้วย
“อ่า..กลัวหรืองั้น งั้นเปิดไฟนอนแล้วกันนะ” นู๋เห็นจากอาการดังกล่าวของครีมจึงไม่ได้ปิดไฟในคืนน ี้
“งะ..งั้นเดี๋ยวพี่ขอนอนก่อนนะ..” นู๋พูดพร้อมกับทิ้งตัวลงนอนต่อ
...
.
.....
..........
คืนนี้นู๋ว่าเป็นคืนที่อากาศดีกว่าคืนไหนๆ นู๋หลับไปได้ซักพัก..ก็รู้สึกเคลิ้มๆ รู้สึกเย็นๆขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนมีอะไรไต่บริเวณขาอยู่ ซักพักก็รู้สึกเหมือนปวดท้องปัสสาวะ แล้วก็รู้สึกหวิวๆบริเวณตรงนั้นขึ้นเรื่อยๆ “อื้อ~~~”
นู๋ ก็เลยเปิดผ้าห่มออกดู
พรึ่บ !
นู๋ต้องประหลาดใจ เมื่อเห็นน้องครีมกำลังใช้มือลูบไล้ตรงนั้น บนกางเกงชั้นในของนู๋
“คะ...ครีม !!” นู๋อุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ
“อ๊ะ...พี่มายด์ คือว่า...นะ..นู๋” ครีมก็อยู่ในอาการตกใจพยายามพูดไม่มองตานู๋
“ครีมจะทำอะไรน่ะ... เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกันนะ ไม่ควรจะทำแบบนี้นะ” นู๋เผลอตัวพูดเสียงค่อนข้างดังไป
ทำให้น้องครีมเข้าใจว่านู๋โกรธและดุเธอ น้องครีมนั้นทำท่าจะร้องไห้
“นะ..นู๋ ขอ..ขอโทษคะ พี่มายด์ อะ..ฮึก..” แต่ในที่สุดครีมก็ปล่อยให้น้ำตาตนเองไหลออกมา
“อื้อ..พี่ไม่ได้โกรธอะไรหรอกนะ แต่ทำแบบนี้มันไม่ดีรู้มั๊ย หืม” นู๋พูดพร้อมกับเอามือเช็ดน้ำตาบนใบหน้าครีม นี่ละน๊าเด็กก็คือเด็ก ถึงนู๋จะไปโกรธน้องครีมก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอกคะ
“พี่มายด์คะ คือว่า นู๋..นู๋..” เหมือนน้องครีมจะพยายามพูดอะไรซักอย่าง
“ทำไมหรือ ไม่สบายใจอะไรคุยกับพี่มาเลยมา ” นู๋พยายามพูดปลอบโยน
“นุ๋แอบชอบพี่มายด์ คะ ” ครีมพูดพร้อมกับกอดนู๋ไว้แน่นเลย
“หะ...หา...อะไรนะ” นู๋ต้องตกตะลึงเมื่อได้ยินข้อความดังกล่าวดังลั่นอยู ่ในหู
“นู๋อยากจะอยู่ใกล้ชิดกับพี่มายด์ อยากให้พี่มายด์ค่อยตามใจนู๋แบบเมื่อก่อน นู๋คิดมาตลอด อยากใช้ชีวิตร่วมกับพี่มายด์ นู๋พูดจริงๆนะ นู๋อยากเป็นคนรักของพี่คะ” ครีมพูดพร้อมกับกอดนู๋
“เอ่อ..พะ..พี่ก็รักครีม อยู่แล้วนี่ พี่ไม่เคยพูดว่าไม่รักครีม ซะหน่อย ยังไงครีมก็เป็นน้องสาวที่น่ารักตลอดของพี่อยู่แล้ว”
“พี่มายด์อะ...พี่เอาแต่พูดแบบนี้ตลอดเลย เอะอะก็น้องๆ ไม่เอาแล้ว นู๋ไม่อยากให้พี่เห็นนู๋เป็นแค่น้องสาวอีกแล้ว” ครีมพูดด้วยท่าทีงอแงแบบเด็ก
“เอ้า...แล้วจะให้พี่เห็นเป็นอะไรละ”นู๋ตอบ งงๆ - -
“มาเป็นแฟนกับนู๋เหอะนะ”ครีมพูดขึ้นมา
“เอ่อ....คือ..” - - นู๋ก็คิดอยู่ซักพัก
…
……
………
…………..
“พี่คงจะอ่า...ไม่ได้ละครีม เพราะว่าพี่...” นู๋พุดขึ้นมามองหันไปมองหน้าของครีมที่กำลังน้ำตาคลอ
“ฮึ..พี่มายด์เกลียดนู๋ใช่ไหมละ เกลียดนู๋จริงๆซินะ..พี่มายด์ใจร้ายที่สุดในโลกเลย!” ตุบ! ตุบ! ตุบ ! ปึง! ครีมร้องไห้พร้อมกับหันควับวิ่งออกจากห้องนู๋ไป กลับเข้าห้องของตัวเอง
“ครีม!! เดี๋ยว!! “ นู๋ตกใจพร้อมเป็นห่วงเลยวิ่งตามไปในห้องของครีม
ครีมนั่งร้องไห้อยู่บนฟูกที่นอนนู๋จึงเดินไปนั่งลงข้ างๆแล้วโอบไหล่
“ครีม..พี่..ไม่เคยคิดโกรธหรือเกลียดครีมเลยนะ ไม่ว่าครีมจะ…” นู๋พูดไม่ทันจบครีมก็สวนขึ้นมา
“พี่มายด์ ไม่ต้องมาสนใจหรอก! ปล่อยให้นู๋เหงาอย่างงี้แหละ พี่ไม่ใช่พี่มายด์คนเดิมที่ค่อยดูแลเอาใจใส่นู๋อีกต่ อไปแล้ว ออกไปนะ ออกไป ! ” ครีมพูดประชดประชันจะไล่นู๋ออกจากห้อง พร้อมกับก้มหน้าร้องไห้อยู่อย่างนั้น
นู๋พยายามจะเช็ดน้ำตาของครีมแต่ครีมก็เอามือมาปัดมือ นู๋ออก ยังไงดีละ.. นู๋เป็นโรคไม่ถูกกับการนั่งดูคนร้องไห้โดยไม่ทำอะไรซ ะด้วยซิ - -
ก็คงต้องทำแบบนี้แล้วละนะ...
“ถ้าอย่างงั้น...น้องครีมสัญญากับพี่ได้ไหม ถ้าพี่ยอมเป็นแฟนด้วยแล้ว ต้องเลิกงอแงเอาแต่ใจนะ”นู๋พูดขึ้นมา
ในขณะที่ครีมได้ยินดังกล่าวก็หันมามองนู๋ นู๋ก็ยิ้มให้พร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นมา
“โกรธกันไปไม่ดีน๊า...เรามาดีกันเนอะ..”นู๋พูดข ึ้น ^^
ครีมก็ยกนิ้วก้อยขึ้นมาเกี่ยว และเช็ดน้ำตา...
“นู๋จะไม่งอแงก็ได้..แล้วพี่จะสัญญาไหมว่าจะรักและดู แลค่อยตามใจนู๋ตลอดไป” ครีมพูดขึ้นมา
“ฮื้อ” นู๋ตอบยิ้มๆ ^^
สำหรับ นู๋แล้วคิดว่าเรื่องนี้ก็คงจะจบลงเท่านี้ แต่. . .
“อุ๊บ!” ไม่ทันขาดคำ ครีมก็เอาริมฝีปากมาประกบปากของนู๋พร้อมใส่ลิ้นเข้าม า นู่พยายามขัดขืนแต่ก็ถูกลิ้นของครีมละลายจนหมดแรง
อ๊า....หลังจากริมฝีปากของเราแยกออกจากกัน หัวใจนู๋เริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆอีกแล้ว น้ำลายของนู๋กับครีมถูกแลกเปลี่ยนกัน
ซักพักครีมก็จับนู๋นอนลงบนฟูก
“ครีม อะ~อื่อ..จะ ทำอะไรน่ะ ” นู๋ถามขึ้นมาในขนาดที่ก็จะพยายามขัดขืนไปด้วย
“นู๋จะใช้ร่างกายนี้ทำสัญญากับพี่คะ” ครีมพูดเสร็จพร้อมกับถอดเสื้อนอนของนู๋
“คะ ครีม..ไม่นะ อะ อ่า” นู๋พูดไม่ทันจบครีมก็ใช้ลิ้นเลียบริเวณลำคอของนู๋ ทำให้หัวใจนู๋เต้นแรงขึ้นอีก
“อื..อือ...อา..” เสียงครางของนู๋ดังขั้นอย่างไม่รู้ตัวเพราะลิ้นของคร ีม
“นู๋จะทำทุกๆอย่างเพื่อให้พี่ยอมรับนู๋ให้เป็นมากกว่ าน้องสาวให้ได้ค่ะ” ครีมพูดจบมือของเธอก็มาลูบไล้บนเนินอกของนู๋
“อื๋อ….!!” นู๋อุทานขึ้นมอีกครั้งเมื่อมือของครีมเคลาคลึงหน้าอก นู๋
นู๋จะมอบความสุข ให้พี่นะคะ
มือของครีมลูบไล้บนร่างกายนู๋ต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงตรงนั้น
“ อ๊ายย!! “ นู๋อุทานดังขึ้นอีก เพราะครีมได้สอดนิ้วของเธอเข้าไปตรงนั้นของนู๋
“ครีม พะ พี่เจ็บนะ” นู๋พูดขึ้นมาตามอาการ
“พี่มายด์ รับความรักของนู๋ไปด้วยเถอะคะ” ครีมพูดเสร็จเธอชักนิ้วถี่ขึ้นเรื่อยๆ หนักขึ้นๆ
“อ๊ะ..อ่า อ้า อา อ๊า อ๊า“ เสียงครางของนู๋ดังขึ้นเพราะนิ้วของครีม จนเริ่มมีน้ำไหลออกจากตรงนั้นของนู๋
แต่ครีมก็ค่อยๆช้าลงๆและหยุดนิ้ว...แล้วจับมือข้างขว าของนู๋ ขึ้นมาเลีย ครีมเลียอย่างช้าๆทุกๆนิ้วมันทำให้นู๋รู้สึกมีอารมณ์ เคลิ้ม
แล้วครีมใช้มือของนู๋ลูบไล้ไปตามร่างกายของเธอ แล้วเธอก็เอามือของนู๋ลูบไล้ไปมาบนกางเกงในสีชมพูอ่อ นสลับสีขาวของครีม แล้วครีมก็พูดขึ้นมา
“ทั้งกายและหัวใจนู๋มอบให้พี่มายด์คะ” เธอพูดเสร็จก็เอานิ้วของนู๋สอดใส่เข้าไปตรงนั้นของเธ อ
“อ๊ะ... อ๊ายยยย ! อื้อ..” ครีมส่งเสียงขึ้นมาดัง เมื่อนิ้วของนู๋ถูกใส่เข้าไปตรงนั้นของครีม
สิ่งที่นู๋เห็นก็คือเลือดแดงๆ ไหลลงมาตามนิ้วของนู๋ทำให้นู๋ตกใจและคิดถึงครั้งแรกข องนู๋กับมี่
“ครั้งแรกของผู้หญิง ทุกคนก็มีเลือดไหลแบบนี้แหละ” คำพูดของมี่มาวนเวียนอยู่ในหัวของนู๋
“ครั้งแรกของครีม” นู่คิดขึ้นมาใจ ตายแล้ว! ถ้านี่คุณลุงคุณป้ารู้ว่าลูกสาวตัวเองมา....ให้ญาติค นสนิทแบบนี้จะเป็นอย่างไงเนี่ย !
“14 ปีของนู๋เก็บไว้ให้พี่มายด์ของนู๋คนเดียวเท่านั้นคะ” ครีมพูดพร้อมขยับเอวตัวเองให้นิ้วของนู๋เอาไปลึกๆ
ครีมดูท่าทางจะเจ็บมาก นู๋รู้สึกได้เลยว่าตรงนั้นของครีมรัดนิ้วของนู๋แน่นเ ชียว
“อื้อ..อื๋อ...”ครีมร้องด้วยความเจ็บ
“ครีมถ้าไม่...อุ๊บ!! อือ... อือ...” นู๋พยายามจะห้ามไม่ให้ครีมทำต่อ แต่ครีมก็ประกบปากกับนู๋อีกครั้ง
ลิ้นของครีมพัวพันกับลิ้นของนู๋อยู่ในปากและนิ้วของน ู๋กับครีมขยับไปพร้อมๆกัน
“อื้อ..อ่า อ๊า อ๊ะ อ่า อ๊า อ๊า อ้า อา “ เสียงครางของนู๋และครีมดังขึ้นเรื่อยๆ
“นู๋..นู๋..ไม่ไหวแล้ว ล่ะ อือ อื๊อ อื๊อ” ครีมพูดขึ้นข้างๆหูของนู๋
“พะ..พี่ก็ไม่ไหวแล้ว จ๊ะ..อะ อื้อ...ฮือ..อื๊อ..อ่า อ่า อื๊อ ” นู๋ก็รู้สึกว่าจะถึงแล้วเหมือนกัน
“อะ อ๊ายยยยยยยยย” นู๋กับครีมเสร็จพร้อมกัน ครีมกอดนู๋ไว้แน่น น้ำจากตรงนั้นของครีมไหลออกมาเยอะ พอดู แฉะ มาถึงกางเกงชั้นในของนู๋ด้วย
“อ่า..อ่า..อ่า..”เสียงครีมหอบข้างๆหูของนู๋
“รู้หรือยัง ว่าพี่รักนู๋แค่ไหน หืม..เด็กดื้อ”นู๋หยอกครีมเล่นๆ
“พี่มายด์ใจดีที่สุดในโลกเลย....คะ” ครีมตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ
จากนั้นนู๋กับครีมก็แลกลิ้นอีกครั้ง............”อือ ...”
….
…….
……..
……….
จากนั้นครีมก็เอาหน้ามาทาบที่เนินอกของนู๋
“เสียงหัวใจ...ของพี่มายด์ เพราะจัง.... “ เธอเอาหูทาบที่อกข้างซ้าย ของนู๋แล้วหลับไป . . . . . . . .
“คะ...ครีม” นู๋พยายามเรียก
“ฟี้...ฟี้....” มีแต่เสียงหายใจของครีมเท่านั้น ที่ตอบรับนู๋ เธอคงจะเพลียแล้วหลับไป
สำหรับนู๋แล้ว เฮ้อ..งืม... เด็กก็เด็ก ไม่ว่าเธอจะคิดว่าตัวเองโตขึ้นเท่าไหร แต่ในใจนู๋แล้วน้องครีมก็คือน้องสาวที่น่ารัก ตลอดเวลา นู๋ไม่อยากให้มันเกินเลยไปมากกว่านี้เล๊ย...
นู๋เปลิ่ยนเสื้อผ้าชุดนอนให้ครีม แล้วใส่เสื้อนอนของตัวเอง แล้วจัดท่าจัดทางการนอนให้ครีม
นำหัวของครีมหนุนหมอน แต่จังหวะที่นู๋ขยับหมอนนั้น ความลับใต้หมอนก็ถูกเห็น
ใต้หมอนของครีมที่แอบซ่อนไว้ คือ เสื้อเชิ้ต นักเรียนของนู๋เองคะ ตัวเมื่อเย็นนี้เอง เต็มไปด้วยคราบน้ำลาย นู๋ตะลึงเลยทีเดียวแหละ หรือว่า.....ครีมจะใช้กลิ่นตัวของนู๋บนเสื้อ แล้วกำลังจะช่วยตัวเองในตอนนั้น แต่นู๋เปิดประตูเข้ามาซะก่อน....
“ครีม เธอ...” นู๋พูดพร้อมมองใบหน้ากับตาที่พลิ้วหลับของน้องครีม
แกร๊ก..แอ๊ด !!
เสียง ใครเปิดประตูห้องเข้ามา
“อ้าว มายด์ มาทำอะไรที่ห้องของน้องครีมละลูก” คุณแม่นั้นเองที่เปิดเข้ามา
“อ๋อ เปล่าคะ พอดีลุกมาเข้าห้องน้ำเลย มาห่มผ้าให้น้องครีมด้วย” นู๋พูดพร้อมกับเอาผ้าห่มให้กับครีม
“แหม เรานี่รักน้องจริงนะ ถ้าน้องครีมเป็นน้องสาวแท้ๆ ของมายด์นี่คงจะดีน่าดุเลยเนอะ” แม่พูดหยอกนู๋ เล่น
“แม่ก็ หยอกนู๋เล่นอีกแล้ว” นู๋พูดแก้เขิน- -
“พอดีแม่ขึ้นมาจะมาเอาผ้าซักน่ะ มีผ้าซักไหมละลูก” แม่ถามนู๋ ในมือนู๋นั่นกำเสื้อนักเรียนตัวดังกล่าวไว้แน่น
“มะ..ไม่มีหรอกคะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้นู๋มาเก็บผ้าใส่เครื่องซักเองแล้วก ัน” นู๋ปฏิเสธไป
“งั้นหรอ ..แม่เห็นห้องนู๋เปิดไฟทิ้งไว้นึกว่าลืมปิดไฟก็เลยแว ะมาดูน่ะ ไม่เจอก้เลยคิดว่ามากวนอะไรห้องน้องหรือเปล่า เอาเถอะ ไม่เป้นไรจ๊ะ มายด์ก็นอนได้แล้วนะลูกดึกแล้ว งั้นเดี๋ยวแม่ลงไปอุ่นอาหารเย็นให้พ่อเขาก่อน” แม่พูดเสร็จแล้วก้เดินลงไป
“ค่ะ ฝากราตรีสวัสดิ์พ่อด้วยนะคะ แม่” นู๋พูดตามไป
“จ้า” เสียงแม่ตอบรับอยู่ห่างๆ
ตกใจเลยงะ นึกว่าแม่ได้ยินเสียง นู๋กับครีมทำอะไรกันซะอีก - - เฮ้อ..นี่ก็เที่ยงคืนกว่าแล้วคงต้องนอนแล้วละคะ ส่วนเรื่องในคืนนี้ ไม่มีใครรู้หรอกว่า นู๋กับน้องครีมนั้น เกินกว่าจะใช้คำว่าพี่น้องไปแล้ว
........
...........
..................
เช้าวันต่อมา.......
ปิ๊บ...ปิ๊บ...ปิ๊บ...ปิ๊บ...
“งืม...เช้าแล้วหรอ..ฮ้าวว...ไปโรงเรียน ไปโรงเรียน” นู๋พูดพร้อมกดหยุดการปลุกของนาฬิกา ก็อาบน้ำแต่งตัวตามปกติ
“แวะดูครีมซะหน่อยดีไหมนะ” นู๋พูดขึ้นมากับตัวเอง
“เอ..ไม่ดีกว่าคงจะยังเพลียแล้วหลับอยู่แน่ๆ ไม่กวนดีกว่า” นู๋พูดขึ้นมาพร้อมกับหิ้วกระเป๋าเดินลงไปชั้นล่าง ตรงไปยังห้องครัวเช่นทุกวัน เสียงในครัวกำลังเหมือนประกอบอาหารอะไรสักอย่างอยู่ก ลิ่นหอมน่าประทานเชียวแหละคะ ^^
“อรุณสวัสดิ์คะ แม่ เช้านี้ ทำอะไรอยู่คะ กลิ่น หะ.....เอ๋ ” นู๋กำลังพูดทักทายกับแม่ยามเช้าตามปกติแต่ต้องตะลึงเ พราะว่าคนที่อยู่ในครัวกำลังทำอาหารนั้น คือ น้องครีม นั้นเอง
“อ้าว อรุณสวัสดิ์คะ พี่มายด์ เช้านี่ก็สดใสดีนะคะ นั่งก่อนๆคะ นู๋ตักข้าวรอไว้แล้ว” ครีมในชุดผ้ากันเปื้อนหันมาพูดคุยอย่างสนุกสนานกับนู ๋
“ดูซิ ดูซิ พี่มายด์ นู๋ทอดไก่จ๊อของชอบพี่มายด์ไว้ให้เยอะเลยนะ” ครีมยิ้มอย่างสดใส พร้อมอวดจานไก่จ๊อทอดฝีมือของเธอ
“อะ จ๊ะๆ แล้วแม่พี่ละ” นู๋นั่งลงที่เก้าอี้ถามครีมไปดังกล่าว
“คุณป้าไปตลาดแต่เช้าแล้ว คะ เดี๋ยวสายๆคงจะมาแล้วละ” ครีมตอบอย่างร่าเริง
“อ่า..งั้นหรอ...” นู๋ตอบไป พร้อมกับลงมือรับประมานอาหารมื้อเช้า
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ นู๋จะล้างจาน แต่แล้วครีมก็มาขัด
“เดี๋ยวนู๋จัดการเองคะ พี่มายด์รีบไปโรงเรียนเถอะ” ครีมพูดพร้อมถือกระเป๋านู๋
นู๋ก็เดินไปใส่รองเท้า จนเสร็จ แล้วครีมก็ยื่นกระเป๋าให้นู๋
“ไม่ลืมอะไรนะคะ พี่มายด์” ครีมเตือนนู๋ดังกล่าว
“อ๋อ ใส่กระเป่ามาหมดแล้วจ๊ะ” นู๋ตอบกลับ
“งั้นพี่ไปแล้วนะ บ๊ายจ้า” นู๋กำลังจะเปิดประตูบ้านออกไป
“อ๊ะ พี่มายด์ลืมของคะ” เสียงน้องครีมพูดขึ้นมา ทำให้นู๋หันควับกลับไป ทันใดนั้นริมฝีปากอุ่นๆก็มาอยู่บนแก้มข้างซ้ายของนู๋
“เดินทางระวัง นะคะ.......สุดที่รักของนู๋” ครีมพูดขึ้นมาในท่าทางเขินๆ
“อ่า...จ้า..ปะ..ปะ..ไปแล้วน๊า” นู๋เดินไปอย่าง งงๆ
“แล้วอย่ากลับเย็นมากนะค๊า พี่มายด์” เสียงครีมตะโกนตามหลังนู๋มา...
เฮ้อ..นี่ละน๊า...ภายใต้ดวงอาทิตย์อันกลมโตที่ส่องแส ง ในวันนี้ฉันต้องเจอะเจออะไรอีกน๊า~
================================================== ====
อื้อหื้อ.... เนื้อเรื่องแมร่งน่าทำการ์ตูนH มากๆ:e12:
“ค่ะ..ค่า..ไม่เป็นไรคะ ไม่ลำบากอะไรหรอกคะ แค่นี้ก่อนนะคะ ค่า สวัสดีค๊า” แกร๊ก ! แล้วแม่นู๋ก็วางสายไป ด้วยความสงสัยเรื่องดังกล่าวก็เลยถามแม่ไปว่า
“ใครโทรมาแต่เช้าเลยคะแม่ ?” นู๋ถามด้วยความสงสัย
“อ้าว มายด์ มาพอดีเลยลูก ลูก..จำ น้องครีม ที่เป็นลูกสาวของลุงวิส ที่ต่างจังหวัดได้มั๊ย ? “ แม่ถามนู๋มาดังกล่าว
“อ๋อ.. น้องครีม น้องครีมทำไมหรือคะ แม่” นู๋พอจะนึกออกขึ้นแล้วถามแม่ต่อ
“พอดี น้องครีมสอบติด ม.1 โรงเรียนในกรุงเทพฯ ลุงวิสเขาเลยโทรมาปรึกษาเรื่อง จะหา คอนโดเช่าให้น้องครีมอยู่ แต่แม่คิดว่า เด็กผู้หญิงไปอยู่คอนโดตัวคนเดียวมันอันตราย เลยบอกกับลุงวิสไปว่า จะให้น้องครีมมาอยู่ที่บ้านของเราจ๊ะ คงจะมาถึงบ่ายๆนี้แหละ เดี๋ยวคงต้องใช้ห้องว่างข้างๆห้องมายด์ทำห้องนอนให้น ้องเขา
อืม..เดี๋ยวสายๆแม่ก็คงต้องปัดกวาด เช็ดถู ทำความสะอาดห้องต้อนรับน้องครีมเขาละนะ“ แม่ตอบกับนู๋ดังกล่าว
“งั้นหรือคะ ก็โอเคนะ บ้านเรามีกันอยู่ไม่กี่คน ก็ดีคะบ้านเราจะได้ไม่เหงา”
ทันทีที่พูดจบนู๋ก็เหลีอบไปมองนาฬิกา “หวา! จะเจ็ดโมงแล้ว นู๋ไปก่อนนะค่ะแม่ ” นู๋พูดเสร็จพร้อมกับหยิบกระเป๋าแล้ววิ่งไปใส่รองเท้า
“จ้า ขึ้นรถขึ้นราระวังนะลูก” แม่เตือนนู๋แบบนี้แทบทุกวันเลย
“ค้าไปก่อนนะค๊า...” แล้วนู๋ก็เดินทางออกจากบ้านมาเพื่อที่จะไปโรงเรียน
นับว่าเป็นโชคดีที่วันนี้เกือบจะสายแล้วแต่ว่า BTS คนก็ยังไม่เยอะมาก วันนี้จึงได้นั่งยาวตลอดทางเลยคะ ^^
ระหว่างที่นั่งรถไฟฟ้า นู๋ก็มองวิวทิวทัศน์ไปเรื่อยเปื่อย ระหว่างรถหยุดที่สถานีกลางทางเพื่อให้ผู้โดยสารขึ้นม า นู๋ได้เห็นเด็กอนุบาลตัวน้อยๆแบกเป้ใบใหญ่ ทำให้นู๋นึกถึงเรื่องในอดีต
“น้องครีม งั้นหรือ...” นู๋นึกขึ้นมาลอยๆ
พูดถึงเรื่องระหว่างนู๋กับน้องครีมแล้วเราเป็นเหมือน ลูกพี่ลูกน้องกันนั่นแหละคะ เล่นด้วยกันอยู่บ่อยๆเมื่อตอนเรายังเด็ก
แล้วการระเล่นยอดฮิตที่เด็กผู้หญิงทุกคนต้องเคยเล่นก ัน นั่นก็คือ พ่อแม่ลูกคะ ^^
นู่กับน้องครีมมักจะเล่นพ่อแม่ลูกกันอยู่บ่อยๆ เล่นกี่ครั้งกี่ครั้ง นู๋ได้บทเล่นเป็น พ่อตลอด - -
น้องครีมนั้นชอบเล่นเป็นแม่ ส่วนลูกก็ใช้ตุ๊กตาบาร์บี้ นั่นแหละคะ
นึกๆไปแล้วมันก็ตลกดีนะ ว่าตอนนั้นเราทำไปได้อย่างไง ฮิฮิ ก็เด็กนี่คะยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรหรอก^^
ตอนนี้รถไฟฟ้ามาถึงสถานีที่นู๋ต้องลงแล้วคงต้องรีบไป แล้วละคะ
...
.....
.....
.......
..........
เย็นวันนั้น
มี่ได้มาส่งนู๋ที่สถานีรถไฟฟ้าตามเคยแบบทุกวัน เย็นในวันนี้ท้องฟ้าเป็นสีส้มอ่อนๆดูสวยงามดีคะ แต่วันนี้ก็
เหนี่อยมาทั้งวันแล้ว ในใจอยากกลับบ้านไปอาบน้ำอุ่นๆ นอนบนเตียงนุ่มๆ สำหรับนู๋แล้วมันคือสวรรค์น้อยๆเลยนะ^^
แกร๊ก..แอ๊ด...นู่เปิดประตูแล้วเดินเข้ามาในบ้าน
“กลับมาแล้วค๊า” นู๋พูดพร้อมวางกระเป๋าลงบนหลังตู้ และถอดรองเท้า แล้ววางในตู้เก็บรองเท้า
“เอ้า..มายด์กลับมาแล้วหรือลูก” เสียงแม่ตอบมาจากในห้องครัวคงจะทำอาหารเย็นอยู่นั่นแ หละค่ะ
“มายด์มาที่ครัวหน่อยลูก” เสียงแม่เรียกนู๋ขนาดที่นู๋กำลังจะเดินขึ้นบันไดไปที ่ห้องเพื่อจะเอากระเป๋าไปเก็บ นู๋จึงรีบเดินตรงไปที่ครัวทันที
“ดูซิจ๊ะ... ใครเอ่ย” แม่พูดขึ้นมาในขนาดที่มือยังถือทัพพีคนหม้อต้มแกงอยู ่ด้วย
ภาพตรงหน้านู๋ตอนนี้ เห็นเด็กสาวผมยาว ไว้ผมหางม้า 2 หาง ใส่ผ้ากัน เปื้อน กำลังตักข้าวใส่จานอยู่
“ครีม? ....ครีม ใช่มั๊ย” นู๋พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ให้ความรู้สึกว่า ปิติยินดี
“พี่..พี่มายด์หรือ” เด็กหญิงคนดังกล่าวผู้ในอาการเขินอาย
“ฮะฮ่าเป็นไงบ้าง...ดีใจจังเลยเราไม่ได้เจอกันมาเป็น สิบๆปีแล้วนี่เนอะ ครีมดูน่ารักขึ้นเยอะกว่าตอนเด็กเยอะเลยนะ”
นุ๋พูดพร้อมกับ โพล่ เข้ากอดครีม ในความรู้สึกแสนคิดถึง ^^
“อ่า...พี่ มายด์ก็เหมือนกันคะ” ครีมกอดรับแล้วพูดกลับด้วยน้ำเสียงเบาๆ
สิ่งที่นู๋รู้สึกได้ก็คือครีมดูเหมือนจะเป็นคนพูดน้อ ยลง เพราะแต่ก่อนเมื่อสมัยครีมยังเด็กนั้น เป็นคนที่คุยเก่งมาก
ก็คงเป็นเพราะอายุเยอะขึ้น วุฒิภาวะก็คงเพิ่มมากขึ้นนั่นแหละคะ ก็ไม่คิดอะไรมาก
“เอาละจ๊ะ มายด์ไปอาบน้ำ ให้เรียบร้อยก่อนเถอะ เดี๋ยวเราจะมาทานข้าวพร้อมๆกันนะจ๊ะ” แม่นู๋พูดขึ้นมา
“ค๊า..แล้วนู๋จะรีบลงมานะคะ” นู๋พูดพร้อมกับเดินออกจากห้องครัวแล้วตรงไปที่ห้องน้ ำชั้นสองของบ้านทันที
ลัลล้า~
นู๋ก็ถอดเสื้อเชิ้ตนักเรียน,กระโปรง และถุงเท้า กับชุดชั้นใน ใส่ลงในตะกร้าผ้าของนู๋หน้าห้องน้ำ พร้อมกับนุ่งผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป
นู๋ก็เปิดฝักบัวอาบน้ำของนู๋ไปเรื่อย ซ่า~ซ่า
ตึก..ตึก..
แล้วซักพักก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใครบ้างคนบนชั้นสองของ บ้าน นู๋ก็ไม่ได้คิดอะไรแม่เค้าคงเอาของมาเก็บข้างบนละมั้ ง
หลังจากอาบน้ำจนชุ่มช่ำใจของนุ๋แล้วมันรู้สึก แสนจะสบายมาก ตัวมันเบาเหมือนจะลอยได้เลย คะ^^
นุ๋ก็เดินออกมาจากห้องน้ำ แต่รู้สึกผิดปกติตรงที่ว่าตะกร้าผ้าของนู๋ เหมือนโดนคุ้ย เสื้อเชิ้ตนักเรียน หายไป
แต่พอมานึกดูดีๆแล้ว แม่เขาคงมาเอาผ้าไปซักละมั้งเนอะ~
“มายด์กินข้าวได้แล้วลูก..” เสียงแม่ของนู๋ตะโกนมาจากชั้นล่างของบ้าน
“ค๊า..เดียวลงไปค๊า” นู๋ตอบรับขนาดที่แต่งตัวอยู่ในห้องนอน
10 นาทีต่อมาที่ห้องครัว อาหารก็พร้อมที่จะรับประทานแล้ว
“วันนี้พ่อกลับดึกเรามาทานกันก่อนเถอะนะ ครีมตักข้าวรอเราสองคนแล้ว” แม่พูดดังกล่าวพร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้
ครีมนั่งข้างนู๋ แต่ไม่ค่อยได้พูดอะไรกันนัก พูดคุยกันบ้างเล็กน้อย คงเป็นเพราะมารยาทเวลาทานอาหารมั้งคะ^^
หลังจากรับประทานอาหารเย็นกันเสร็จ แม่ก็ให้น้องครีมไปอาบน้ำ แล้วให้นู๋อยู่ช่วยล้างจาน
“งั้นเดี๋ยวหนูล้างจานเสร็จแล้วก็ตามสบายนะ เดี๋ยวแม่ขึ้นไปดูจัดที่หลับที่นอนให้น้องเขาก่อน” แม่เช็ดมือแล้วก็เดินขึ้นบันไดขั้นสองไป หลังจากนู๋ล้างจานเสร็จ ก็ไปนั่งอยู่ห้องรับแขก
นู๋ก็ดูโทรทัศน์ เปิดหารายการอะไรดูเล่นเพลินๆไปเรื่อย จนรู้สึกตัวว่าง่วงนอน เวลาตอนนี้ก็ประมาณ 4ทุ่มได้แล้วละคะก็เลยปิดโทรทัศน์แล้วว่าจะขึ้นไปนอน
ในขนาดที่นู๋กำลังขึ้นบันไดไปก็เดินสวนกับแม่พอดี
“อ้าว มายด์จะนอนแล้วหรือลูก” แม่ถามนู๋
“คะ พอดีง่วงแล้ว - -”
“อย่าเปิดไฟนอนทั้งคืนอีกละลูก มันเปลือง” แม่พูดแล้วก็เดินลงไป
“ค๊า...” นู๋ตอบรับ
ระหว่างทางนู๋ก็แวะเข้าห้องครีมซักหน่อยดูว่าเป็นยัง ไงบ้าง
นุ๋เปิดประตูห้องเดินเข้าไปในห้อง ก็เห็นน้องครีมกำลังนั่งหันหลังอยู่บนฟูกที่นอนและกำ ลังดูเหมือนสนใจอะไรซักอย่าง
“ไง ครีม ทำไรอยู่อะ?”
“เออะ..อ๋า..” ครีมออกอาการสะดุ้งตกใจแล้วยัดอะไรบ้างอย่างไปใต้หมอ น
“พี่ มะ...มายด์จะนอนแล้วหรือ..”ครีมพูดด้วยเสียงกะตุก
“อือ..พรุ่งนี้พี่ต้องตื่นแต่เช้า แล้วครีมละยังไม่นอนอีกหรอ”นู๋ถามครีมไปดังกล่าว
“ยะ..ยังไม่ง่วงเลย อีกซักพักก็คงนอนแล้วละ” ครีมพูดพร้อมเอาตัวบังหมอนใบนั้นไว้เหมือนไม่อยากให้ นู๋รู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น นู๋ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอกเพราะคนเราก็ต้องมีความลับเ ป็นของตัวเองกันได้อยู่แล้วนี่เนอะ ก็คงจะซ่อนรูปคุณพ่อของน้องครีมเอง ที่แอบไว้ดูเวลาคิดถึงบ้าน แต่ครีมก็คงไม่อยากให้ใครรู้
“งั้น..พี่ไปนอนแล้วนะ กู๊ดนายด์~” นู๋พูดเสร็จพร้อมกับเดินออกจากห้องของครีมแล้วเปิดปร ะตูเข้าห้องของตัวเองต่อไป
เฮ้อ..วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลยชักง่วงแล้วละซิ นู๋ก็ปิดไฟห้องเดินไปนั่งบนเตียง
แล้วก็ทิ้งตัวลงนอน ตุบ..
ฮ้า..สบายจัง ช่วงนั้นเปลือกตาของนู๋ก็ค่อยๆปิดลงปิดลงอย่างช้า
“งืม..งั่มๆ”
.
....
..
....
ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!
หวา..!! นู๋กำลังจะหลับแล้วเชียว - - ใครกันนะมาเคาะประตูห้องนอนนู๋เอาซะดึกๆปานนี้นู๋ก็เ ดินตรงไปเปิดไฟห้องพร้อมกับเปิดประตู เห็นน้องครีมยืนกอดหมอนทำท่าเหมือนจะพูดอะไรซักอย่าง อยู่หน้าห้องนอนของนู๋
“อ้าว ครีม..มีอะไรหรือ” นู๋ถามไปด้วยความสงสัย
“คือว่า คือ....พี่มายด์ นู๋นอนคนเดียวแล้วมันดูน่ากลัวไงไม่รู้ขอนู๋นอนด้วยค นนะคะ นะ...” ครีมพูดในท่าทางขอร้อง
โธ่เอ๊ย - - ไอ้เรานึกว่าเรื่องอะไร
“อ๋อ ได้ซิ มาๆเข้ามาจ๊ะ” นู๋เปิดประตูให้ครีมเข้ามาในห้อง แล้วครีมก็เดินไปนั่งลงบนเตียงของนู๋ พร้อมกับกอดหมอนที่ครีมถือติดมาด้วย
“อ่า..กลัวหรืองั้น งั้นเปิดไฟนอนแล้วกันนะ” นู๋เห็นจากอาการดังกล่าวของครีมจึงไม่ได้ปิดไฟในคืนน ี้
“งะ..งั้นเดี๋ยวพี่ขอนอนก่อนนะ..” นู๋พูดพร้อมกับทิ้งตัวลงนอนต่อ
...
.
.....
..........
คืนนี้นู๋ว่าเป็นคืนที่อากาศดีกว่าคืนไหนๆ นู๋หลับไปได้ซักพัก..ก็รู้สึกเคลิ้มๆ รู้สึกเย็นๆขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนมีอะไรไต่บริเวณขาอยู่ ซักพักก็รู้สึกเหมือนปวดท้องปัสสาวะ แล้วก็รู้สึกหวิวๆบริเวณตรงนั้นขึ้นเรื่อยๆ “อื้อ~~~”
นู๋ ก็เลยเปิดผ้าห่มออกดู
พรึ่บ !
นู๋ต้องประหลาดใจ เมื่อเห็นน้องครีมกำลังใช้มือลูบไล้ตรงนั้น บนกางเกงชั้นในของนู๋
“คะ...ครีม !!” นู๋อุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ
“อ๊ะ...พี่มายด์ คือว่า...นะ..นู๋” ครีมก็อยู่ในอาการตกใจพยายามพูดไม่มองตานู๋
“ครีมจะทำอะไรน่ะ... เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกันนะ ไม่ควรจะทำแบบนี้นะ” นู๋เผลอตัวพูดเสียงค่อนข้างดังไป
ทำให้น้องครีมเข้าใจว่านู๋โกรธและดุเธอ น้องครีมนั้นทำท่าจะร้องไห้
“นะ..นู๋ ขอ..ขอโทษคะ พี่มายด์ อะ..ฮึก..” แต่ในที่สุดครีมก็ปล่อยให้น้ำตาตนเองไหลออกมา
“อื้อ..พี่ไม่ได้โกรธอะไรหรอกนะ แต่ทำแบบนี้มันไม่ดีรู้มั๊ย หืม” นู๋พูดพร้อมกับเอามือเช็ดน้ำตาบนใบหน้าครีม นี่ละน๊าเด็กก็คือเด็ก ถึงนู๋จะไปโกรธน้องครีมก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอกคะ
“พี่มายด์คะ คือว่า นู๋..นู๋..” เหมือนน้องครีมจะพยายามพูดอะไรซักอย่าง
“ทำไมหรือ ไม่สบายใจอะไรคุยกับพี่มาเลยมา ” นู๋พยายามพูดปลอบโยน
“นุ๋แอบชอบพี่มายด์ คะ ” ครีมพูดพร้อมกับกอดนู๋ไว้แน่นเลย
“หะ...หา...อะไรนะ” นู๋ต้องตกตะลึงเมื่อได้ยินข้อความดังกล่าวดังลั่นอยู ่ในหู
“นู๋อยากจะอยู่ใกล้ชิดกับพี่มายด์ อยากให้พี่มายด์ค่อยตามใจนู๋แบบเมื่อก่อน นู๋คิดมาตลอด อยากใช้ชีวิตร่วมกับพี่มายด์ นู๋พูดจริงๆนะ นู๋อยากเป็นคนรักของพี่คะ” ครีมพูดพร้อมกับกอดนู๋
“เอ่อ..พะ..พี่ก็รักครีม อยู่แล้วนี่ พี่ไม่เคยพูดว่าไม่รักครีม ซะหน่อย ยังไงครีมก็เป็นน้องสาวที่น่ารักตลอดของพี่อยู่แล้ว”
“พี่มายด์อะ...พี่เอาแต่พูดแบบนี้ตลอดเลย เอะอะก็น้องๆ ไม่เอาแล้ว นู๋ไม่อยากให้พี่เห็นนู๋เป็นแค่น้องสาวอีกแล้ว” ครีมพูดด้วยท่าทีงอแงแบบเด็ก
“เอ้า...แล้วจะให้พี่เห็นเป็นอะไรละ”นู๋ตอบ งงๆ - -
“มาเป็นแฟนกับนู๋เหอะนะ”ครีมพูดขึ้นมา
“เอ่อ....คือ..” - - นู๋ก็คิดอยู่ซักพัก
…
……
………
…………..
“พี่คงจะอ่า...ไม่ได้ละครีม เพราะว่าพี่...” นู๋พุดขึ้นมามองหันไปมองหน้าของครีมที่กำลังน้ำตาคลอ
“ฮึ..พี่มายด์เกลียดนู๋ใช่ไหมละ เกลียดนู๋จริงๆซินะ..พี่มายด์ใจร้ายที่สุดในโลกเลย!” ตุบ! ตุบ! ตุบ ! ปึง! ครีมร้องไห้พร้อมกับหันควับวิ่งออกจากห้องนู๋ไป กลับเข้าห้องของตัวเอง
“ครีม!! เดี๋ยว!! “ นู๋ตกใจพร้อมเป็นห่วงเลยวิ่งตามไปในห้องของครีม
ครีมนั่งร้องไห้อยู่บนฟูกที่นอนนู๋จึงเดินไปนั่งลงข้ างๆแล้วโอบไหล่
“ครีม..พี่..ไม่เคยคิดโกรธหรือเกลียดครีมเลยนะ ไม่ว่าครีมจะ…” นู๋พูดไม่ทันจบครีมก็สวนขึ้นมา
“พี่มายด์ ไม่ต้องมาสนใจหรอก! ปล่อยให้นู๋เหงาอย่างงี้แหละ พี่ไม่ใช่พี่มายด์คนเดิมที่ค่อยดูแลเอาใจใส่นู๋อีกต่ อไปแล้ว ออกไปนะ ออกไป ! ” ครีมพูดประชดประชันจะไล่นู๋ออกจากห้อง พร้อมกับก้มหน้าร้องไห้อยู่อย่างนั้น
นู๋พยายามจะเช็ดน้ำตาของครีมแต่ครีมก็เอามือมาปัดมือ นู๋ออก ยังไงดีละ.. นู๋เป็นโรคไม่ถูกกับการนั่งดูคนร้องไห้โดยไม่ทำอะไรซ ะด้วยซิ - -
ก็คงต้องทำแบบนี้แล้วละนะ...
“ถ้าอย่างงั้น...น้องครีมสัญญากับพี่ได้ไหม ถ้าพี่ยอมเป็นแฟนด้วยแล้ว ต้องเลิกงอแงเอาแต่ใจนะ”นู๋พูดขึ้นมา
ในขณะที่ครีมได้ยินดังกล่าวก็หันมามองนู๋ นู๋ก็ยิ้มให้พร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นมา
“โกรธกันไปไม่ดีน๊า...เรามาดีกันเนอะ..”นู๋พูดข ึ้น ^^
ครีมก็ยกนิ้วก้อยขึ้นมาเกี่ยว และเช็ดน้ำตา...
“นู๋จะไม่งอแงก็ได้..แล้วพี่จะสัญญาไหมว่าจะรักและดู แลค่อยตามใจนู๋ตลอดไป” ครีมพูดขึ้นมา
“ฮื้อ” นู๋ตอบยิ้มๆ ^^
สำหรับ นู๋แล้วคิดว่าเรื่องนี้ก็คงจะจบลงเท่านี้ แต่. . .
“อุ๊บ!” ไม่ทันขาดคำ ครีมก็เอาริมฝีปากมาประกบปากของนู๋พร้อมใส่ลิ้นเข้าม า นู่พยายามขัดขืนแต่ก็ถูกลิ้นของครีมละลายจนหมดแรง
อ๊า....หลังจากริมฝีปากของเราแยกออกจากกัน หัวใจนู๋เริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆอีกแล้ว น้ำลายของนู๋กับครีมถูกแลกเปลี่ยนกัน
ซักพักครีมก็จับนู๋นอนลงบนฟูก
“ครีม อะ~อื่อ..จะ ทำอะไรน่ะ ” นู๋ถามขึ้นมาในขนาดที่ก็จะพยายามขัดขืนไปด้วย
“นู๋จะใช้ร่างกายนี้ทำสัญญากับพี่คะ” ครีมพูดเสร็จพร้อมกับถอดเสื้อนอนของนู๋
“คะ ครีม..ไม่นะ อะ อ่า” นู๋พูดไม่ทันจบครีมก็ใช้ลิ้นเลียบริเวณลำคอของนู๋ ทำให้หัวใจนู๋เต้นแรงขึ้นอีก
“อื..อือ...อา..” เสียงครางของนู๋ดังขั้นอย่างไม่รู้ตัวเพราะลิ้นของคร ีม
“นู๋จะทำทุกๆอย่างเพื่อให้พี่ยอมรับนู๋ให้เป็นมากกว่ าน้องสาวให้ได้ค่ะ” ครีมพูดจบมือของเธอก็มาลูบไล้บนเนินอกของนู๋
“อื๋อ….!!” นู๋อุทานขึ้นมอีกครั้งเมื่อมือของครีมเคลาคลึงหน้าอก นู๋
นู๋จะมอบความสุข ให้พี่นะคะ
มือของครีมลูบไล้บนร่างกายนู๋ต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงตรงนั้น
“ อ๊ายย!! “ นู๋อุทานดังขึ้นอีก เพราะครีมได้สอดนิ้วของเธอเข้าไปตรงนั้นของนู๋
“ครีม พะ พี่เจ็บนะ” นู๋พูดขึ้นมาตามอาการ
“พี่มายด์ รับความรักของนู๋ไปด้วยเถอะคะ” ครีมพูดเสร็จเธอชักนิ้วถี่ขึ้นเรื่อยๆ หนักขึ้นๆ
“อ๊ะ..อ่า อ้า อา อ๊า อ๊า“ เสียงครางของนู๋ดังขึ้นเพราะนิ้วของครีม จนเริ่มมีน้ำไหลออกจากตรงนั้นของนู๋
แต่ครีมก็ค่อยๆช้าลงๆและหยุดนิ้ว...แล้วจับมือข้างขว าของนู๋ ขึ้นมาเลีย ครีมเลียอย่างช้าๆทุกๆนิ้วมันทำให้นู๋รู้สึกมีอารมณ์ เคลิ้ม
แล้วครีมใช้มือของนู๋ลูบไล้ไปตามร่างกายของเธอ แล้วเธอก็เอามือของนู๋ลูบไล้ไปมาบนกางเกงในสีชมพูอ่อ นสลับสีขาวของครีม แล้วครีมก็พูดขึ้นมา
“ทั้งกายและหัวใจนู๋มอบให้พี่มายด์คะ” เธอพูดเสร็จก็เอานิ้วของนู๋สอดใส่เข้าไปตรงนั้นของเธ อ
“อ๊ะ... อ๊ายยยย ! อื้อ..” ครีมส่งเสียงขึ้นมาดัง เมื่อนิ้วของนู๋ถูกใส่เข้าไปตรงนั้นของครีม
สิ่งที่นู๋เห็นก็คือเลือดแดงๆ ไหลลงมาตามนิ้วของนู๋ทำให้นู๋ตกใจและคิดถึงครั้งแรกข องนู๋กับมี่
“ครั้งแรกของผู้หญิง ทุกคนก็มีเลือดไหลแบบนี้แหละ” คำพูดของมี่มาวนเวียนอยู่ในหัวของนู๋
“ครั้งแรกของครีม” นู่คิดขึ้นมาใจ ตายแล้ว! ถ้านี่คุณลุงคุณป้ารู้ว่าลูกสาวตัวเองมา....ให้ญาติค นสนิทแบบนี้จะเป็นอย่างไงเนี่ย !
“14 ปีของนู๋เก็บไว้ให้พี่มายด์ของนู๋คนเดียวเท่านั้นคะ” ครีมพูดพร้อมขยับเอวตัวเองให้นิ้วของนู๋เอาไปลึกๆ
ครีมดูท่าทางจะเจ็บมาก นู๋รู้สึกได้เลยว่าตรงนั้นของครีมรัดนิ้วของนู๋แน่นเ ชียว
“อื้อ..อื๋อ...”ครีมร้องด้วยความเจ็บ
“ครีมถ้าไม่...อุ๊บ!! อือ... อือ...” นู๋พยายามจะห้ามไม่ให้ครีมทำต่อ แต่ครีมก็ประกบปากกับนู๋อีกครั้ง
ลิ้นของครีมพัวพันกับลิ้นของนู๋อยู่ในปากและนิ้วของน ู๋กับครีมขยับไปพร้อมๆกัน
“อื้อ..อ่า อ๊า อ๊ะ อ่า อ๊า อ๊า อ้า อา “ เสียงครางของนู๋และครีมดังขึ้นเรื่อยๆ
“นู๋..นู๋..ไม่ไหวแล้ว ล่ะ อือ อื๊อ อื๊อ” ครีมพูดขึ้นข้างๆหูของนู๋
“พะ..พี่ก็ไม่ไหวแล้ว จ๊ะ..อะ อื้อ...ฮือ..อื๊อ..อ่า อ่า อื๊อ ” นู๋ก็รู้สึกว่าจะถึงแล้วเหมือนกัน
“อะ อ๊ายยยยยยยยย” นู๋กับครีมเสร็จพร้อมกัน ครีมกอดนู๋ไว้แน่น น้ำจากตรงนั้นของครีมไหลออกมาเยอะ พอดู แฉะ มาถึงกางเกงชั้นในของนู๋ด้วย
“อ่า..อ่า..อ่า..”เสียงครีมหอบข้างๆหูของนู๋
“รู้หรือยัง ว่าพี่รักนู๋แค่ไหน หืม..เด็กดื้อ”นู๋หยอกครีมเล่นๆ
“พี่มายด์ใจดีที่สุดในโลกเลย....คะ” ครีมตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ
จากนั้นนู๋กับครีมก็แลกลิ้นอีกครั้ง............”อือ ...”
….
…….
……..
……….
จากนั้นครีมก็เอาหน้ามาทาบที่เนินอกของนู๋
“เสียงหัวใจ...ของพี่มายด์ เพราะจัง.... “ เธอเอาหูทาบที่อกข้างซ้าย ของนู๋แล้วหลับไป . . . . . . . .
“คะ...ครีม” นู๋พยายามเรียก
“ฟี้...ฟี้....” มีแต่เสียงหายใจของครีมเท่านั้น ที่ตอบรับนู๋ เธอคงจะเพลียแล้วหลับไป
สำหรับนู๋แล้ว เฮ้อ..งืม... เด็กก็เด็ก ไม่ว่าเธอจะคิดว่าตัวเองโตขึ้นเท่าไหร แต่ในใจนู๋แล้วน้องครีมก็คือน้องสาวที่น่ารัก ตลอดเวลา นู๋ไม่อยากให้มันเกินเลยไปมากกว่านี้เล๊ย...
นู๋เปลิ่ยนเสื้อผ้าชุดนอนให้ครีม แล้วใส่เสื้อนอนของตัวเอง แล้วจัดท่าจัดทางการนอนให้ครีม
นำหัวของครีมหนุนหมอน แต่จังหวะที่นู๋ขยับหมอนนั้น ความลับใต้หมอนก็ถูกเห็น
ใต้หมอนของครีมที่แอบซ่อนไว้ คือ เสื้อเชิ้ต นักเรียนของนู๋เองคะ ตัวเมื่อเย็นนี้เอง เต็มไปด้วยคราบน้ำลาย นู๋ตะลึงเลยทีเดียวแหละ หรือว่า.....ครีมจะใช้กลิ่นตัวของนู๋บนเสื้อ แล้วกำลังจะช่วยตัวเองในตอนนั้น แต่นู๋เปิดประตูเข้ามาซะก่อน....
“ครีม เธอ...” นู๋พูดพร้อมมองใบหน้ากับตาที่พลิ้วหลับของน้องครีม
แกร๊ก..แอ๊ด !!
เสียง ใครเปิดประตูห้องเข้ามา
“อ้าว มายด์ มาทำอะไรที่ห้องของน้องครีมละลูก” คุณแม่นั้นเองที่เปิดเข้ามา
“อ๋อ เปล่าคะ พอดีลุกมาเข้าห้องน้ำเลย มาห่มผ้าให้น้องครีมด้วย” นู๋พูดพร้อมกับเอาผ้าห่มให้กับครีม
“แหม เรานี่รักน้องจริงนะ ถ้าน้องครีมเป็นน้องสาวแท้ๆ ของมายด์นี่คงจะดีน่าดุเลยเนอะ” แม่พูดหยอกนู๋ เล่น
“แม่ก็ หยอกนู๋เล่นอีกแล้ว” นู๋พูดแก้เขิน- -
“พอดีแม่ขึ้นมาจะมาเอาผ้าซักน่ะ มีผ้าซักไหมละลูก” แม่ถามนู๋ ในมือนู๋นั่นกำเสื้อนักเรียนตัวดังกล่าวไว้แน่น
“มะ..ไม่มีหรอกคะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้นู๋มาเก็บผ้าใส่เครื่องซักเองแล้วก ัน” นู๋ปฏิเสธไป
“งั้นหรอ ..แม่เห็นห้องนู๋เปิดไฟทิ้งไว้นึกว่าลืมปิดไฟก็เลยแว ะมาดูน่ะ ไม่เจอก้เลยคิดว่ามากวนอะไรห้องน้องหรือเปล่า เอาเถอะ ไม่เป้นไรจ๊ะ มายด์ก็นอนได้แล้วนะลูกดึกแล้ว งั้นเดี๋ยวแม่ลงไปอุ่นอาหารเย็นให้พ่อเขาก่อน” แม่พูดเสร็จแล้วก้เดินลงไป
“ค่ะ ฝากราตรีสวัสดิ์พ่อด้วยนะคะ แม่” นู๋พูดตามไป
“จ้า” เสียงแม่ตอบรับอยู่ห่างๆ
ตกใจเลยงะ นึกว่าแม่ได้ยินเสียง นู๋กับครีมทำอะไรกันซะอีก - - เฮ้อ..นี่ก็เที่ยงคืนกว่าแล้วคงต้องนอนแล้วละคะ ส่วนเรื่องในคืนนี้ ไม่มีใครรู้หรอกว่า นู๋กับน้องครีมนั้น เกินกว่าจะใช้คำว่าพี่น้องไปแล้ว
........
...........
..................
เช้าวันต่อมา.......
ปิ๊บ...ปิ๊บ...ปิ๊บ...ปิ๊บ...
“งืม...เช้าแล้วหรอ..ฮ้าวว...ไปโรงเรียน ไปโรงเรียน” นู๋พูดพร้อมกดหยุดการปลุกของนาฬิกา ก็อาบน้ำแต่งตัวตามปกติ
“แวะดูครีมซะหน่อยดีไหมนะ” นู๋พูดขึ้นมากับตัวเอง
“เอ..ไม่ดีกว่าคงจะยังเพลียแล้วหลับอยู่แน่ๆ ไม่กวนดีกว่า” นู๋พูดขึ้นมาพร้อมกับหิ้วกระเป๋าเดินลงไปชั้นล่าง ตรงไปยังห้องครัวเช่นทุกวัน เสียงในครัวกำลังเหมือนประกอบอาหารอะไรสักอย่างอยู่ก ลิ่นหอมน่าประทานเชียวแหละคะ ^^
“อรุณสวัสดิ์คะ แม่ เช้านี้ ทำอะไรอยู่คะ กลิ่น หะ.....เอ๋ ” นู๋กำลังพูดทักทายกับแม่ยามเช้าตามปกติแต่ต้องตะลึงเ พราะว่าคนที่อยู่ในครัวกำลังทำอาหารนั้น คือ น้องครีม นั้นเอง
“อ้าว อรุณสวัสดิ์คะ พี่มายด์ เช้านี่ก็สดใสดีนะคะ นั่งก่อนๆคะ นู๋ตักข้าวรอไว้แล้ว” ครีมในชุดผ้ากันเปื้อนหันมาพูดคุยอย่างสนุกสนานกับนู ๋
“ดูซิ ดูซิ พี่มายด์ นู๋ทอดไก่จ๊อของชอบพี่มายด์ไว้ให้เยอะเลยนะ” ครีมยิ้มอย่างสดใส พร้อมอวดจานไก่จ๊อทอดฝีมือของเธอ
“อะ จ๊ะๆ แล้วแม่พี่ละ” นู๋นั่งลงที่เก้าอี้ถามครีมไปดังกล่าว
“คุณป้าไปตลาดแต่เช้าแล้ว คะ เดี๋ยวสายๆคงจะมาแล้วละ” ครีมตอบอย่างร่าเริง
“อ่า..งั้นหรอ...” นู๋ตอบไป พร้อมกับลงมือรับประมานอาหารมื้อเช้า
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ นู๋จะล้างจาน แต่แล้วครีมก็มาขัด
“เดี๋ยวนู๋จัดการเองคะ พี่มายด์รีบไปโรงเรียนเถอะ” ครีมพูดพร้อมถือกระเป๋านู๋
นู๋ก็เดินไปใส่รองเท้า จนเสร็จ แล้วครีมก็ยื่นกระเป๋าให้นู๋
“ไม่ลืมอะไรนะคะ พี่มายด์” ครีมเตือนนู๋ดังกล่าว
“อ๋อ ใส่กระเป่ามาหมดแล้วจ๊ะ” นู๋ตอบกลับ
“งั้นพี่ไปแล้วนะ บ๊ายจ้า” นู๋กำลังจะเปิดประตูบ้านออกไป
“อ๊ะ พี่มายด์ลืมของคะ” เสียงน้องครีมพูดขึ้นมา ทำให้นู๋หันควับกลับไป ทันใดนั้นริมฝีปากอุ่นๆก็มาอยู่บนแก้มข้างซ้ายของนู๋
“เดินทางระวัง นะคะ.......สุดที่รักของนู๋” ครีมพูดขึ้นมาในท่าทางเขินๆ
“อ่า...จ้า..ปะ..ปะ..ไปแล้วน๊า” นู๋เดินไปอย่าง งงๆ
“แล้วอย่ากลับเย็นมากนะค๊า พี่มายด์” เสียงครีมตะโกนตามหลังนู๋มา...
เฮ้อ..นี่ละน๊า...ภายใต้ดวงอาทิตย์อันกลมโตที่ส่องแส ง ในวันนี้ฉันต้องเจอะเจออะไรอีกน๊า~
================================================== ====
อื้อหื้อ.... เนื้อเรื่องแมร่งน่าทำการ์ตูนH มากๆ:e12: