Psicosis
01-22-2010, 01:25 PM
ท้องฟ้าสีส้มในเวลา เย็น ของวันเสาร์ที่อาจเป็นเสาร์ที่แสนสุขของใครหลายๆคน แต่สำหรับ นู๋เองที่เพิ่งกลับมาจากเรียนกวดวิชา มันรู้สึกเหนื่อยล้า เหมือนว่าตัวเองเป็นวัยทำงาน ยังไงยังงั้น เลยแหละค่ะ
แต่ความเหนื่อยล้าดังกล่าวจะหมดไป เมื่อนู๋ได้มายืนอยู่บริเวณสถานที่ที่เรียกว่า บ้าน ของนู๋เองคะ ^^
เพราะเย็นนี้ ของอร่อยๆ ฝีมือคุณแม่ก็คงรอนู๋อยู่แน่นอน นู๋ไม่รอช้าที่จะหมุนลูกบิดประตูตรงหน้า
“กลับมาแล้วคะ” นู๋ พูดพร้อมถอดรองเท้าผ้าใบเก็บในตู้เก็บรองเท้า
แต่นู๋ต้องตกใจเมื่อมีแรงกอดรัดอย่างรุนแรงเข้ามาที่ บริเวณสะโพก ฟุบ!!
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านคะ พี่ค๊า~”
เสียงที่แสนจะร่าเริงและอ้อมแขนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน น้องครีม ลูกของคุณลุงที่ต่างจังหวัด ที่มาอยู่ที่บ้านของนู๋เนื่องจากสอบติดโรงเรียนในเมื อง นั้นเอง เราใกล้ชิดกันมากขึ้น จากเรื่องคืนนั้นที่นู๋และน้องครีมก้าวข้ามเส้น ระหว่างคำว่าพี่น้องไปแล้ว
“อ้าว มายด์ กลับมาแล้วหรือลูก” เสียงคุณแม่ที่ดังลงมาจากชั้น2 ของบ้าน
“ดูซิ มอมแมมกลับมาเลย ไปอาบน้ำอาบท่า เถอะลูก เดี๋ยว เราจะได้ทานข้าวเย็นพร้อมๆกัน
ครีมก็ด้วยลูก รออาบน้ำต่อจากพี่เขาเลยแล้วกัน คงจะเหนื่อยแย่เลยซิ เนี่ย ทั้งจ่ายตลาด ทั้งทำอาหาร”คุณแม่กล่าวขณะเดินลงมาจากบันไดชั้น2ของ บ้าน
“เอ๊ะ! ครีมทำเองทั้งหมดเลยหรือค่ะ แม่” นู๋ตะลึงในความสามารถของครีม
“ใช่ลูก ทั้งหุงข้าว เตรียมอาหารเย็น น้องครีมเขาทำแทนแม่แทบหมดเลย”แม่พูดไปยิ้มไป
“เรื่องเล็กคะ คุณป้า นู๋ชอบงานครัวที่สุดเลยคะ”น้องครีมพูดด้วยท่าทางร่าเ ริงตามภาษาเด็ก
“เก่งจังเลยนะ พี่เองทอดไข่เจียวยังไหม้เลย”นู๋ พูดพลางหัวเราะไปด้วย
“พี่มายด์จะดื่มอะไรก่อนไหมคะ”น้องครีมพูดพร้อมจูงมื อ นู๋เข้าไปในครัว
นู๋นั่งลงบนเก้าอี้ ของโต๊ะกินข้าว
“พี่เอา..นมจืดแล้วกันนะ”นู๋พูดในขณะที่ครีมกำลังเปิ ดตู้เย็น
“ได้คะ”ครีมพูดขณะหยิบของอยู่ในตู้ ซักพักนมจืดกล่องใหญ่ก็ถูกวางอยู่บนโต๊ะ
“งั้นเดี๋ยวนู๋หยิบแก้วให้นะ”ครีมพูดพร้อมทำท่าจะวิ่ งไปหยิบแก้ว
“เอ่อ ไม่ต้องหรอก พี่ชอบกินแบบยกดื่มจากกล่องมากกว่าน่ะ”นู๋ตอบพร้อมแก ะกล่องนม
“อ๋อ..คะๆๆ”ครีมตอบกลับ
นู๋ดื่มนมไปไม่ถึงอึก เพราะรู้สึกเหมือนครีมจะจ้องมอง อยู่ตลอดเวลา
“พี่อิ่มแล้วละ..ขอบคุณมากนะ พี่ไปอาบน้ำก่อนละ”นู๋พูดพร้อมเดินเอานมไปแช่ในตู้เย ็นเหมือนเดิม
“อะ..อ๋อ..คะๆ” ครีมตอบกลับ ในท่าทีตะกุกตะกัก
นู๋เดินขึ้นชั้นสองของบ้านเพื่อที่จะไปอาบน้ำ
หลังอาบเสร็จนู๋แต่งตัวด้วยชุดอยู่บ้าน เดินลงเมื่อเพื่อจะเตรียมตัวทานอาหารเย็นเลยเดินลงบั นไดตรงไปยังห้องครัว
“มายด์ออกจากห้องน้ำหรือยังลูก” เสียงแม่ดังออกมาจากระเบียงด้านบนแม่คงจะเก็บผ้าที่ต ากอยู่ที่ชั้น2ของบ้าน
“เรียบร้อยแล้วคะแม่”นู๋ตอบกลับ
“ไปตามน้องครีมให้ไปอาบน้ำต่อเลยลูก เดี๋ยวอีกซักพักพ่อคงจะกลับมาแล้วเดี๋ยวเราจะได้ทานข ้าวพร้อมๆกัน”แม่สั่งนู๋ต่อมา
“ค่ะ แม่”นู๋ตอบกลับ
นู๋เดินตรงไปยังห้องครัวเพื่อตามหาครีม
“ครีม คุณป้าขะ....อุ๊บ ”
“ตุบ!” นู๋ชนเข้ากับครีมที่กำลังถือนมกล่องอยู่
“พะ...พี่ มายด์ หวา” ครีมตกใจเผลอ ปล่อยมือทำกล่อง นมหก ลงบนพื้น
“คะ..คุณป้าต้องว่าแน่เลยทำครัวเลอะ..อะ..”ครีมทำท่า วิตกกังวล
“ระ..รีบไปอาบน้ำเถอะ”เดี๋ยวพี่เช็ดทำความสะอาด ให้
“อะ..คะ..”ครีมตอบพร้อมเดินออกจากครัวขึ้นชั้น2ของบ้ านไป
นู๋จึงต้องเอาไม้ถูพื้นมา ถูพื้นทำความสะอาดครัวก่อนที่แม่จะมาเห็นเข้า ไม่อย่างนั้นนู๋คงโดนสวดเป็นชุดใหญ่แน่คะ - -
เวลาล่วงเลยไปถึง ทุ่ม เศษๆ หลังจากที่คุณพ่อได้กลับมาถึงบ้าน ในที่สุดมื้อเย็นก็ได้เริ่มขึ้นซะที
การรับประทานอาหารก็เป็นไปด้วยดี ทุกคนดูมีความสุข ซักพักคุณพ่อก็พูดขึ้นมาว่า
“เอ่อ..นี่ มายด์ พ่อได้บัตรกำนัลมาจากหัวหน้าแผนก มา น่ะ เป็นบัตรเที่ยวสวนน้ำ ฟรี 4 ท่าน ว่าไง เราจะไปกันซะหน่อยไหม”คุณพ่อพูดขึ้นพร้อมหยิบบัตรดัง กล่าวขึ้นมาให้นู๋ดู
“ว่า แต่ พรุ่งนี้ คุณพ่อไม่มีงานเหรอคะ”นู๋รับบัตรดังกล่าวมาพร้อมพูดค ุยไปด้วย
“คงจะไม่มีอะลูก ครอบครัวเราก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนด้วยกันมานานแล้วนะ ว่าไงไปกันซะหน่อยไหม ถือโอกาส พาครีมเขาเที่ยวไปด้วยไปในตัวเลย”
“ก็ไปซิลูก แม่ว่าดีนะ นานๆเราจะได้ไปเที่ยวพักผ่อนกันบ้าง แล้วอีกอย่างงานของคุณพ่อก็ไม่ได้มีว่างบ่อยๆด้วย”คุ ณแม่พูดเสริมเข้ามา
“อีกอย่าง สวนน้ำในเมืองนี้เอง เราไปเช้า เย็นกลับก็ได้นะ ครีมว่าไง สนใจไหมลูก” คุณพ่อพูดต่อ
“ถ้าไม่เป็นรบกวนคุณลุง นู๋ก็ตกลงคะ”ครีมตอบรับ
“แล้ว มายด์ละลูกว่าไง” พ่อหันมาถามนู๋
“อ่า..ตกลงคะ”นู๋ตอบแบบเกรงใจเล็กน้อย
“ตกลงตามนี้นะ งั้นพรุ่งนี้ 9 โมงเช้า เราจะออกเดินทางกัน ฉะนั้นคืนนี้อย่านอนดึกกันละ”พ่อพูดพร้อมลุกจากเก้าอ ี้หยิบหนังสือพิมพ์ เดินไปห้องรับแขก
“ดีจังนะ พรุ่งนี้ก็เล่นน้ำกันให้สนุกไปเลย งั้นก็รีบแปรงฟันเข้านอนกันเถอะลูก เดี๋ยวแม่เก็บโต๊ะเอง”คุณแม่พูดเสริมเข้ามา พร้อมลุกขึ้นเก็บจานอาหารบนโต๊ะ
“คะ ..แม่” นู๋ตอบรับ
มันก็นานแล้ว ละนะ ที่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน เพราะว่าคุณพ่อก็ไม่ค่อยว่าง นู๋จึงเดินไปเข้าห้องน้ำบนชั้น2ของบ้าน เพื่อ แปรงฟัน แล้วเดินเข้าห้องเปลี่ยนชุดนอน
“ก๊อก ก๊อก ” เสียงดังมาจากประตูห้องนอน นู๋จึงลุกไปเปิด
“แกร๊กก...”
“อ้าว ครีม มีอะไรหรอ” ครีมในชุดนอนมายืนอยู่หน้าประตูห้องนู๋
“เอ่อ..คือ..”ครีมพูดแบบลังเลใจ
“เข้ามาก่อนก็ได้ มาซิ ” นู๋พูดชวนครีมเข้ามาในห้อง
ครีมนั่งลงบนเตียงของนู๋ แล้วนู๋เดินตามไปนั่งข้างๆ
“มีอะไรหรอ นอนไม่หลับ หรือว่ากลัวความมืด” นู๋ถามแนวหยอกเล่น
“มะ ไม่ใช่ซะหน่อย ! คือ..จะขอโทษเรื่องเมื่อเย็นที่ชนกับพี่มายด์แล้วทำ กล่องนมหก ทำครัวสกปรกน่ะ”ครีมพูดด้วยเสียงสั่นๆ
“อ๋อ เรื่องนั้น พี่ตั้งหากที่น่าจะเป็นคนขอโทษเพราะว่า พี่รีบวิ่งไปหน่อยก็เลยเผลอไปชนครีมเข้าแนะ แหะๆ ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไรหรอก”นู๋ตอบกลับ
“.. มีเรื่อง อยากขอพี่มายด์...ซัก..หน่อย...”ครีมยังพูดอ้ำอึงอยู ่
“หือ..อะไรละ บอกมาซิ”นู๋ถามต่อ
“ช่วยจุ๊บ...นู๋..ก่อน...นอน แบบตอนเด็กทีซิ”ครีมตอบกลับในสีหน้าที่เปลี่ยนไป ในน้ำเสียงสั่นๆ
“เอ๋...??”นู๋ อึ้งไปซักพัก
“มะ...ไม่...ไม่เป็นไร นู๋แค่ พะ..พูดเล่นนะ ฮะฮะ..”ครีมพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน แต่นัยต์ตาของครีมซ่อนความรู้สึกดังกล่าวไว้ไม่สนิมห รอก ก่อนที่นู๋จะอมยิ้มให้แล้วตอบกลับไปว่า..
“ได้ซิ จะให้จุ๊บตรงไหนละ?” นู๋พูดพร้อมเอามือลูบที่ใบหน้าและเส้นผมของครีม
“พะ พี่มายด์....” ครีมคงอึ้งทีได้ยินดังกล่าว
“ครีมน่ะเหมือนน้องแท้ๆของพี่ทั้งคน แค่นี้ทำไมพี่จะให้ไม่ได้ละ..”นู๋พูดพร้อมยิ้มให้และ จับมือทั้งสองข้างของครีมไว้
“แต่หลับตาก่อนนะ...”นู๋พูดต่อพร้อมขยับตัวไปใก ล้ๆ ในขณะที่ครีมก็หลับตาลง
“มาแล้วนะ..เตรียมตัวละ” นู๋พูดขึ้น
ลมหายใจเราใกล้กันมากขึ้น ริมฝีปากเราสองก็ห่างกันไม่ถึงเซนแล้ว คนอื่นอาจจะคิดว่ามันไม่ควรนักที่นู๋จะมาทำแบบนี้ ถึงครีมจะไม่ใช่น้องแท้ๆก็ตาม . . . . .
. . . . . . ..
. . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
“แกร๊ก!!” เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นมา
“อ๊ะ!!! ” นู๋กับครีมตกใจ อุทานขึ้นมาพร้อมกัน
“อ้าว ครีม มาอยู่ห้องพี่มายด์ เขานี่เองหรือลูก ป้าตะโกนมาจากข้างล่างไม่เห็นนู๋ตอบ ป้าเลยขึ้นมาดู เห็นไม่อยู่ ที่ห้อง” คุณแม่ของนู๋เปิดประตูเข้ามาพร้อมพูดคุย
“อ๋อ ครีมเขามายืมหมวกคลุมผมน่ะคะ ก็เลยว่าจะหาให้อยู่”นู๋พูดตอบไปแบบสั่นๆ
“แม่เอาผ้าเช็ดตัวมาให้น่ะ แล้วครีมก็ไปนอนได้แล้วลูก เดี๋ยวนอนไม่พอไม่มีแรงเล่นน้ำนะ ไปนอนปะ ลูกไป ”แม่พูดพร้อมมาจูงมือครีมลุกออกจากเตียงนู๋ไป
“คะ..ค่ะ..คุณป้า”ครีมลุกตามไป
“มายด์ก็นอนได้แล้วนะ ลูก”แม่หันกลับมาสั่งนู๋อีกครั้ง
“ค่ะ..แม่”นู๋ตอบรับ
ในขนาดที่ ครีมก็ยังแอบหันมามองนู๋ ในสายตาที่ดูเศร้าๆ นู๋คงทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้นอกจาก ยิ้มและโบกมือราตรีสวัสดิ์ ส่งเธอไปนอน
ฟู่ว เกือบไปแล้วมั๊ยละ กับการที่คุณแม่โผล่ มาโดยไม่เคาะประตู... - -
จะว่ายังไงดีละ จะว่าโชคดีหรือเปล่านะ .... เป็นหัวข้อให้คิดในวันนี้ก่อนที่นู๋จะปิดไฟนอน
เช้าวันอาทิตย์ได้มาถึง นู๋ตื่นนอนมาในเวลา 8 โมงเช้า เพื่ออาบน้ำแต่งตัว และตรวจดูของในกระเป๋าว่าครบถ้วนหรือไม่
“มายด์ ..เสร็จหรือยังลูก ลงมาทานข้าวเช้าได้แล้วนะลูก” เสียงคุณแม่ตะโกนมาจากชั้นล่างของบ้าน
“ค่ะๆ จะรีบลงไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ” นู๋รีบหยิบกระเป๋า แล้ววิ่งออกจากห้องลงมายังห้องครัวทันที
ภายในห้องครัวคุณแม่กำลังวุ่นอยู่กับ หม้อซุป ส่วนขณะที่ คุณพ่อกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ พร้อมดื่มกาแฟไปด้วย
“คุณป้าให้ นู๋ช่วยเถอะคะ” ครีมลุกจากเก้าอี้พร้อมหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่เพื่อจะ ไปช่วยลดความวุ่นวาย
“ครีม ไปทานข้าวเถอะลูก ไม่เป็นไรหรอก”แม่ให้ครีมไปนั่งลงที่เดิม
“มายด์ จะทานอะไรลูก ข้าว หรือ ขนมปัง ดี” คุณแม่หันมาถามนู๋ในขนาดที่มือก็ปิดแก๊สพอดี
“ขนมปัง กับ แยม ก็แล้วกันคะ เดี๋ยวนู๋จัดการเองดีกว่า” นู๋พูดพร้อมไปหยิบแยมในตู้เย็นกับ ขนมปัง
“งั้น ตามสบาย ลูกแล้วกันนะ” พูดพร้อมตักข้าวไปด้วย
เวลาล่วงเลยไปถึงจะเกิน 9 โมงเช้าแล้วก็ตาม แต่ทุกอย่างก็ดูจะเรียบร้อยลงด้วยดี ในขณะที่คุณพ่อรออยู่รถ เพื่อเตรียมสัมภาระ
“มายด์ , ครีม อะนี่ข้าวกล่องนะลูก อย่าเล่นเพลินจนลืมกินข้าวกินปลากันนะลูก” คุณแม่พูดพร้อมยื่นข้าวกล่องส่งมาให้นู๋ และ ครีม
“อ้าว..แล้วคุณแม่ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ” นู๋ถามแม่กลับไปด้วยความสงสัย
“แม่ไปไม่ได้หรอกลูก เดี๋ยวต้องซักผ้า แล้วทำความสะอาดบ้านอีก มายด์กับครีมไปเที่ยว กันเถอะลูก เพราะว่า โอกาส ที่คุณพ่อเขาจะว่าง พาไปไหนมาไหน ก็ไม่ค่อยจะมีด้วย”คุณแม่ตอบกลับมา
“งั้นหรอคะ...”นู๋ตอบกลับ
“รีบไปขึ้นรถเถอะลูก พ่อเขาคอยนานแล้วละ ” แม่พูดเพื่อเร่งนู๋
“งั้นนู๋ไปแล้วนะคะ แม่ ” นู๋ตอบพร้อมหยิบกระเป๋าที่โต๊ะ
“นู๋ด้วยคะ คุณป้า” ครีมพูดขึ้นมา
“จ้าๆ ลูก...มายด์ดูแลน้องด้วยนะ แล้วอย่าพากันไปเล่นที่น้ำลึกๆกันละ”คุณแม่ตอบกลับ
“ค่ะ แม่ ” นู๋ตอบกลับ
“ปะกันเถอะครีม” นู๋พูดให้ครีมตามมา
พวกเราออกจากบ้านก็ราวๆประมาณ10 โมงได้ ถึงเป็นวันอาทิตย์ได้รถก็ค่อนข้างติดไม่แพ้ในวันจันท ร์หรือวันอื่นๆเลย เราไปถึงสวนน้ำในเวลา บ่ายโมงเศษๆ
เราเดินหาที่นั่งกันอยู่พักใหญ่ เพราะคนค่อนข้าง เยอะอยู่เหมือนกัน จนในที่สุดได้ที่นั่งห่างจากบริเวณสระไม่ใกล้ ไม่ไกลนัก
“เฮ่อ..คนเยอะจริงๆเล๊ย เป็นเพราะวันหยุดรึเปล่านะ?”คุณพ่อบ่นอุบอิบขณะนั่งล งที่เก้าอี้ชายหาด
“มันก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วนี่คะ พ่อ” นู๋ตอบกลับ
“นั่นซิ เนอะ รีบไปเปลี่ยนชุดกันเถอะ มายด์พาน้องไปซิลูก” พ่อพูดขึ้น
“อ่อ คะๆ ปะครีมไปกันเถอะ”นู๋พูดขึ้น พร้อมหยิบกระเป๋าที่ใส่ชุดว่ายน้ำมา
“อา..คะๆ” ครีมตอบกลับพร้อมลุกขึ้นเดินตามนู๋มา
นู๋กับครีมเดินมาถึงโซนที่เป็นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าขอ งฝั่งผู้หญิง แต่ละห้องแบ่งเป็น ล็อคๆมีประตูปิดมิดชิด
นู๋กับครีมเข้าห้องที่อยู่ติดๆกันคนละห้อง นู๋ใช้เวลาไม่นานนักในการเปลี่ยนชุด
เพราะเป็นชุดทูพีซ และเก็บชุดที่ใส่มาพับใส่กระเป๋าเป็นที่เรียบร้อย และออกจากห้องมา
ในขณะที่ครีม ก็ออกตามมา ในชุดว่ายน้ำของโรงเรียนที่เธอเรียนอยู่
และเราสองคนเดินกลับมายังจุดที่คุณพ่อนั่งรออยู่
“กลับมาแล้วคะ” นู๋พูดกับพ่อที่กำลังดูตั้งอกตั้งใจอ่านหนังสือพิมพ์
“อ้ะ..มาแล้วหรอ เอาละๆ ที่เหลือก็แล้วแต่ มายด์ กับ ครีมแล้วกันพ่อจะนั่งรออยู่ตรงนี้ หิวข้าวหิวน้ำก็ขึ้นมาหาพ่อแล้วกันนะ”คุณพ่อพูดพร้อม หยิบหนังสือพิมพ์มาอ่านต่อ
“งั้นนู๋กับครีมขอตัวไปแล้วนะคะ ” นู๋พูดพร้อมจูงมือครีมให้ตามมาด้วย
“มายด์ ดูแลน้องด้วยนะลูก” พ่อตะโกนตามหลังมา
“ค๊า” นู๋ตอบกลับ
เราสองคนตั้งใจที่จะลงเล่นน้ำตามสระต่างๆ แล้วเครื่องเล่นตามสวนน้ำทุกชนิด แต่ด้วยผู้คนที่เยอะมากมาย ทำให้สุดท้ายเราก็มาลงเล่นอยู่ที่สระน้ำวนในตอนแรก - -
“คนเยอะจริงๆเลยนะ คิวยาวเยีดทุกเครื่องเล่นเลย”นู๋พูดพร้อมลอยตัวตามสบ ายตามกระแสน้ำไปด้วย
“อะ..อือ..คะ ”ครีมพูดพร้อมพยายามลอยตัวตามกระแสน้ำมาด้วย
เวลาล่วงเลยไปประมาณ 3 ชั่วโมง แต่ถึงอย่างไงเราสองคนก็ตระเวนเล่นเครื่องเล่นสวนน้ำ ได้ ถึงไม่ครบทุกชนิดก็ตาม เราลืมความเหนื่อยล้าเพราะถูกความสนุกสนานเข้าทดแทน แต่อย่างไงก็ตาม เนื่องจากล่วงเลยเวลาอาหารกลางวันมานานนู๋เลยจึงไปถา มครีม
“เหนื่อยหรือยัง ไปทานข้าวกันก่อนไหม”นู๋ถามครีม
“พี่มายด์ หิวแล้วหรอ”ครีมตอบกลับ
“ก็คงแบบนั้นแหละ เพราะเช้าพี่กินขนมปังมาชิ้นเดียวเองอะ”นู๋ตอบกลับ
“งั้นก็ไปหาคุณลุงกันเถอะ”ครีมตอบกลับ
เราสองคนเดิมมาถึงจุดที่คุณพ่อนั่งอยู่
“อ้าว ว่าไงทั้งสองคน สนุกกันไหม”พ่อถามขึ้นมา
“ก็ดีคะ แต่ว่าเครื่องเล่นแต่ละเครื่องคนต่อคิวกันยาวน่าดุเล ยละ” นู๋ตอบกลับ
“หิวกันแล้วซินะ อะนี่ๆ ข้าว”พ่อพูดพร้อมหยิบกล่องข้าวออกมาจากกล่องปิกนิค
“ขอบคุณคะพ่อ”นู๋ตอบกลับ พร้อมรับข้าวกล่อง นั้นมา แล้วยื่นให้ครีมไปหนึ่งกล่อง
“น้ำ..น้ำ..ตายจริงพ่อลืมหยิบขวดน้ำมา งั้นเดี๋ยวพ่อไปซื้อให้ กินกันไปก่อนนะ” พ่อพูดพร้อมลุกเดินไปยังร้านขายขนมที่อยู่ใกล้ๆ
นู๋กับครีมทานข้าวกันไปได้ไม่หมดกล่องซักเท่าไหร่ เพราะคุณแม่อัดข้าวมาแน่นกล่องมาก - -
คุณพ่อก็เดินกลับมาพร้อมน้ำดื่ม
“อะ ได้แล้ว” พ่อพูดพร้อมยื่นขวดน้ำให้นู๋คนละขวด
“ขอบคุณคะ” นู๋ตอบกลับพร้อมรับขวดน้ำนั้นมา
แต่ซักพักก็มีเสียงโทรศัพท์ของคุณพ่อดังขึ้นมา..ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดด~
“ฮัลโหล ครับ..”คุณพ่อรับสาย
“อ่า ครับๆ ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมจะรีบไปให้แล้วกันนะครับ”พ่อพูดตกลงอะไร ซักอย่างกับทางปลายสาย
“มีอะไรหรอคะพ่อ”นู๋ถามไปด้วยความสงสัย
“มายด์ ครีม พอดีพ่อต้องเอางานไปส่งลูกค้า เอางี้เดี๋ยวประมาณ 5 โมงเย็น พ่อมารับ ยังไงลูกก็เล่นน้ำไปก่อนนะ ส่วนกระเป๋าของใช้ลูกเดี๋ยวพ่อเอาไปฝากกับทาง ล็อกเกอร์ให้ พ่อยังไม่อยากให้รีบเลิกเล่นกันเพราะมันจะเสียเที่ยว ที่ลูกได้มากันน่ะ”พ่อพูดขึ้นมา
“อ่า..คะ..”นู๋ตอบกลับไป
พ่อนำกระเป๋าแล้วของสัมภาระของนู๋ไปฝากกับล็อกเกอร์ไ ว้ แล้วนำกุญแจมาให้นู๋
“มายด์ เอากุญแจพันข้อมือไว้นะ ลูกอย่าให้หายละ พ่อไปละ แล้วจะรีบมา”พ่อพูดพร้อมรีบวิ่งออกไป
เราสองคนก็ไปลงเล่นน้ำกันต่อไปด้วยความสนุกสนานจนลืม เวลา
“เนื่องจากใกล้เวลาปิดทำการของสวนน้ำ ขอให้ทุกท่านขึ้นจากสระด้วยครับ” เสียงประกาศดังกล่าวดังขึ้นมา
“ว๊า หมดเวลาซะแล้วละ ขึ้นกันเถอะครีม” นู๋พูดพร้อมขึ้นมาจากสระในขนาดที่ครีมก็ขึ้นตามมา
นู๋และครีมเดินไปยังล็อกเกอร์เพื่อจะไปรับกระเป๋าเสื ้อผ้า
แน่นอนว่าเมื่อทุกคนขึ้นจากสระแล้วสถานที่หลายคนต้อง ไปกันก็คือ ห้องอาบน้ำนั้นเอง
ซึ่งคนก็มารอใช้บริการกันอยู่มากมาย
“แย่เลยแหะ..คนเต็มเลย”นู๋พูดขึ้น ในขนาดที่ก็พยายามเดินหาว่าห้องไหนจะว่างบ้าง ในที่สุดก็ได้มาหนึ่งห้องเป็นห้องที่อยู่ในสุดเลย
“ครีมเข้าไปอาบก่อนซิ เดี๋ยวพี่ถือกระเป๋าให้”นู๋พูดให้ครีมเข้าไปอาบน้ำก่ อน
“อ่า.. คะ”ครีมตอบกลับพร้อมส่งกระเป๋าให้นู๋แล้วเปิดประตูเข ้าห้องอาบน้ำไป
แต่ซักพักครีมก็เปิดประตูออกมา
“เอ่อ..นู่คิดว่าคนเยอะแบบนี้ พี่มายด์ก็เข้ามาอาบพร้อมกันก็ได้นี่ เดี๋ยวมันจะไม่ทันเวลาที่คุณลุงจะมารับนะ”ครีมพูดขึ้ น
“อะ..งั้นหรอ..งั้นพี่ขอเข้าด้วยนะ”นู๋เห็นด้วยกับคว ามคิดของครีมจึง เดินไปในห้องอาบน้ำพร้อมกับครีม และแขวนกระเป๋าไว้ที่ประตูห้อง
หลังจากนั้น นู๋หันหลังไปกำลังจะเปิดฝักบัว
ฟุบ!
“พี่......มายด์….”
เสียงอ่อนเบาของครีมที่โอบกอดเอวนู๋จากข้างหลัง
“คะ...ครีมอะ อะไรน่ะ” นู๋ค่อนข้างตกใจแล้วถามครีมกลับไป
“นานแล้วนะ ที่เราไม่ได้อาบน้ำด้วยกัน”ครีมพูดขึ้นในน้ำเสียงที่ แผวเบา
“อือ.ก็ กะ..ก็นั้นซินะ” นู๋ตอบกลับในขณะทีมือของครีมก็ยังโอบกอดนู๋อยู่
“ระยะนี้เราสองคนไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ชิดกันซักเท่าไหร ่เลยนะ..”ครีมก็ยังพูดต่อ
“คะ..ครีม”นู๋ตอบอย่างอัมอึ้ง
“อยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่เวลาที่เราสองคนจะสัมผัสกันและกันก็ยังหาไม่ได้เล ย เหมือนกับว่า...เวลาของเรามันไม่มีเหลืออยู่จริง”ครี มพูดต่อ
“คือ..”นู๋พูดไม่ออก
“มีแต่ตอนนี้...ชั่วโมงนี้ แค่วันนี้..แค่ตอนนี้เท่านั้น พะ..พี่มายด์ ..กอด..นู๋...จูบ นู๋ หน่อยซิ”ครีมพูดขึ้น
น้ำใสๆเย็นๆไหลลงบนหลังของนู๋
“ครีม...” นู๋หันหลังกลับไปหาครีม
“โตแล้วนะ ทำไมต้องงอแงด้วยละ หืม..”นู๋พร้อมยิ้มพร้อมเอามือลูบใบหน้าของครีมและปา ดน้ำตาของเธอ
“นู๋..นู๋..กลัวว่า......พี่จะไม่รักนู๋แล้ว... นี่” ครีมพูดในท่าทางสะอื้น
“ครีมเป็นเด็กดีแบบนี้ ไม่เห็นมีเหตุผลอะไรที่พี่ต้องหมดรักเลยนี่ ?”นู๋พูดกับครีมพร้อมกับกอดและลูบหัวครีม ถึงเธอจะโตเท่าไหร่แต่จิตใจเธอก็ยังมีความเป็นเด็กหล งเหลืออยู่ แต่ก็เอาเถอะแค่จูบเองคงไม่มีอะไรเสียหายมากมายหรอก
“งั้น...พี่ให้จูบก็ได้ ..แต่แค่นิดเดียวนะ..”นู๋ตกลงเพราะความใจอ่อนเพราะทน ต่อน้ำตาของครีมไม่ไหว
“พะ..พี่มายด์”
ในที่สุดนู๋กับครีมก็ได้จูบกันและกัน ลมหายใจที่รดคอ ลิ้นของสองเราผัวพันติดกันอยู่ในปาก แขนของครีมที่รัดนู๋แน่น
“อ่า..”ปากของสองเราแยกออกจากกันแต่น้ำลายยังติดพันก ันอยู่
“คะ..ครีม..พอ..เถอะนะ”นู๋พูดขึ้นเพื่อไม่ให้มันเลยเ ถิดไปกว่านี้
“ขออีกหน่อยนะ...”ครีมไม่รอช้าเธอใช้ปากมาดูดดื่มควา มรักจากนู๋ต่อ
ในขนาดนี้ตัวนู๋เริ่มคล้อยตาม ไปกับความเคลื้อบเคลิ้มจากการจูบของครีมเสียแล้ว
“อือ..อ่า..”ในตอนนี้นู๋คงทำได้แค่ร้องครางเท่า นั้น เพราะนู๋เป้นคนที่ไวต่อความรู้สึกเหล่านี้มาก
ครีมเริ่มซุกไซร์บริเวณซอกคอ และใบหูของนู๋ อย่างไม่ให้นู๋ได้ตั้งตัวเลย
“อื่อ...คะ ครีม..”ครีมใส่มือลูบไล้ที่หน้าอกของนู๋ ถึงนู๋จะพยายามให้มือของตัวเองปามมือของครีมไว้ก็ตาม แต่ด้วยอารมณ์ดังกล่าว คงไม่สามารถห้ามครีมได้อีกแล้ว
ในขนาดที่ครีมก็ใช้มือของนู๋ลูบไล้บนหน้าอกของครีมเอ งเช่นกัน
“คะ..ครีม..พอเถอะ นี่มันข้างนอกนะ เดี๋ยวใครได้ยินเข้าหรอก..”นู๋พยายามจะหยุดครีมเอาไว ้
“งั้นนู๋จะทำเบาๆแล้วกัน ”ครีมพูดพร้อมใช้ซุกไซร์ที่หน้าอกของนู๋ต่อ
“ไม่นะ..ครีม..อ่า..อือ..”นู๋พยายามห้ามเพียงใดแต่คร ีมก็คงไม่ฟังนู๋แล้ว
ครีมจับมือนู๋ขึ้นมาแล้วดูดนิ้ว ของนู๋
ครีมยังใช้มือ ลูบไล้ส่วนล่าง ตรงนั้นของนู๋ เธอใช้นิ้วถูไถส่วนนั้นของนู๋อยู่นาน
“พี่มายด์ ขี้โกงอะ ทำให้นู๋บ้างซิ..”ครีมพูดขึ้นมา พร้อมกับใช้ตรงนั้นของเธอ ถูกับขาอ่อนของนู๋
“อือ...อื๊อ..!!”ครีมพยายามจะไม่ส่งเสียงออกมา
“ครีม..พะ...อุ๊บ..” ดูเหมือนครีมจะทนกับการไม่ส่งเสียงไม่ไหวเธอจึงใช้ริ มฝีปากของเธอมาประกอบกับริมฝีปากของนู๋ เพิ่อไม่ให้เสียงถูกเปล่งออกมา
สะโพกของครีมแล้วนิ้วของเธอเริ่มไวขึ้น ตามความร้อนของรักครั้งนี้ นู๋เริ่มรู้สึกได้ถึงความอุ่นจากภายในตัว
ตรงนั้นของครีมเริ่มอุ่นขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ตัวนู๋เองก็เริ่มรู้สึกได้เช่นกัน ลมหายใจที่เร็วขึ้นเสียงหัวใจที่เต้นแรงขี้น
“อือ...อื้อ...อ่า ..”เสียงครางเบาๆของสองเราและลำตัวแนบชิดอิงแอบดังจะ หลอมละลาย ครีมใช้มือของนู๋ลูบไล้บนหน้าอกของเธอหนักขึ้น
“พะ..พี่มายด์....อะ..อะ...อื้อ..อ่า..นะ..นู๋..อื้อ .. ..มะ..ไหว แล้ว”ครีมพูดครางในใบหน้าที่แดงกล้ำ
“พี่ก็..ด้วย..อื้อ...อ้า”นู๋ก็เริ่มจะไม่ไหวแล้วเช่ นเดียวกับครีม
“อื้อ...”เราสองคนพยายามทำให้เกิดเสียงเบาที่สุ ด ด้วยการที่เราแนบชิดริมฝีปากเข้าด้วยกัน
น้ำอุ่นๆใส ไหลมาจากตรงนั้นของสองเรา ร่างกายของเราอุ่นขึ้น เหลือแต่เสียงเสียงหอบหายใจเท่านั้น...
....
......
........
.............
เย็นมากแล้ว เราสองคนก็ออกมานั่งรอคุณพ่อมารับอยู่ที่ป้ายรถหน้าส วนน้ำ
โดยที่ครีมนั่งหลับซบไหล่นู๋อยู่ข้างๆ
“จะ 6 โมงเย็นแล้วนะคุณพ่อเขาไปถึงไหนเนี่ย..”นู๋พูดพร้อมย กนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู
แต่ไม่นานนัก รถของคุณพ่อก็มาจอดถึงตรงหน้า
“ขอโทษที่ลูก รถมันติด ปะรีบกลับบ้านกันเถอะ แม่คงรอนานแล้วละ”พ่อลงมาจากรถพร้อมมาช่วยนู๋ถือของ
“ครีม ครีม ตื่นเถอะ.. ได้เวลากลับบ้านแล้ว” นู๋พยายามปลุกครีม
“มายด์ขึ้นรถเถอะลูก เดี๋ยวครีม พ่อจะอุ้มขึ้นรถเอง” พ่อพูดพร้อมประคองตัวครีมขึ้นมา
แล้วส่งมาให้นุ๋ที่นั่งอยู่ในรถ
“อื่อ..จูบ..พี่....อบอุ่น..ที่..สุด..เลย..”เสียงละ เมอของครีมดังขึ้นมา
“อ๊ะ..เอ๋.??..ครีมเขาละเมออะไรน่ะลูก”พ่อถามนู๋ด้วย ความสงสัยกับข้อความดังกล่าวจากปากของครีม
“เอ่อ..มะ..มะ..ไม่มีอะไรคะพ่อ คะ..คือ เราอาบน้ำอุ่นกันมาน่ะคะ ...มะ..มะมีอะไรจริงๆคะ” นู๋ตอบแบบกลบเกลื่อน
“งั้น หรอ...แล้วเล่นน้ำกันจนลืมเหนื่อยหรือไงเนี่ย หลับปุ๋ยกันเชียว”
“เอ่อ.. คะ เล่นกันเพลินไปหน่อย”นู๋ตอบแบบเพลียๆ
“ปึง..เอาละ..รีบกลับบ้านกัน ปานนี้แม่คอยนานแล้วละ”พ่อพูดพร้อมขึ้นมาบนรถพร้อมปิ ดประตูรถพร้อมออกรถเพื่อรีบกลับบ้านกัน..
ท้องฟ้าสีส้มในตอนเย็นของวันอาทิตย์ วันนี้เป็นอีกวันนึงที่เหนื่อยไม่แพ้ไปกว่าไปเรียนพิ เศษเลยคะ - -
แล้วนู๋ก็ได้สุดสิ้นความเหนื่อยนี้ด้วยการหลับไป.... ...
---------------------
(ภาคแรกกับภาค2ไปหาอ่านกันเอาเองหล่นหลายไปไหนแล้วไม ่รู้)
ปล.เรื่องนี้มันส่งมาเป็นไฟล์ word อะนะ อาจจะมีคำเขียนผิดอยู่บ้าง
ปลล. จริงๆมีชื่อตอนว่า เวลารักที่หายไป
แต่ความเหนื่อยล้าดังกล่าวจะหมดไป เมื่อนู๋ได้มายืนอยู่บริเวณสถานที่ที่เรียกว่า บ้าน ของนู๋เองคะ ^^
เพราะเย็นนี้ ของอร่อยๆ ฝีมือคุณแม่ก็คงรอนู๋อยู่แน่นอน นู๋ไม่รอช้าที่จะหมุนลูกบิดประตูตรงหน้า
“กลับมาแล้วคะ” นู๋ พูดพร้อมถอดรองเท้าผ้าใบเก็บในตู้เก็บรองเท้า
แต่นู๋ต้องตกใจเมื่อมีแรงกอดรัดอย่างรุนแรงเข้ามาที่ บริเวณสะโพก ฟุบ!!
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านคะ พี่ค๊า~”
เสียงที่แสนจะร่าเริงและอ้อมแขนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน น้องครีม ลูกของคุณลุงที่ต่างจังหวัด ที่มาอยู่ที่บ้านของนู๋เนื่องจากสอบติดโรงเรียนในเมื อง นั้นเอง เราใกล้ชิดกันมากขึ้น จากเรื่องคืนนั้นที่นู๋และน้องครีมก้าวข้ามเส้น ระหว่างคำว่าพี่น้องไปแล้ว
“อ้าว มายด์ กลับมาแล้วหรือลูก” เสียงคุณแม่ที่ดังลงมาจากชั้น2 ของบ้าน
“ดูซิ มอมแมมกลับมาเลย ไปอาบน้ำอาบท่า เถอะลูก เดี๋ยว เราจะได้ทานข้าวเย็นพร้อมๆกัน
ครีมก็ด้วยลูก รออาบน้ำต่อจากพี่เขาเลยแล้วกัน คงจะเหนื่อยแย่เลยซิ เนี่ย ทั้งจ่ายตลาด ทั้งทำอาหาร”คุณแม่กล่าวขณะเดินลงมาจากบันไดชั้น2ของ บ้าน
“เอ๊ะ! ครีมทำเองทั้งหมดเลยหรือค่ะ แม่” นู๋ตะลึงในความสามารถของครีม
“ใช่ลูก ทั้งหุงข้าว เตรียมอาหารเย็น น้องครีมเขาทำแทนแม่แทบหมดเลย”แม่พูดไปยิ้มไป
“เรื่องเล็กคะ คุณป้า นู๋ชอบงานครัวที่สุดเลยคะ”น้องครีมพูดด้วยท่าทางร่าเ ริงตามภาษาเด็ก
“เก่งจังเลยนะ พี่เองทอดไข่เจียวยังไหม้เลย”นู๋ พูดพลางหัวเราะไปด้วย
“พี่มายด์จะดื่มอะไรก่อนไหมคะ”น้องครีมพูดพร้อมจูงมื อ นู๋เข้าไปในครัว
นู๋นั่งลงบนเก้าอี้ ของโต๊ะกินข้าว
“พี่เอา..นมจืดแล้วกันนะ”นู๋พูดในขณะที่ครีมกำลังเปิ ดตู้เย็น
“ได้คะ”ครีมพูดขณะหยิบของอยู่ในตู้ ซักพักนมจืดกล่องใหญ่ก็ถูกวางอยู่บนโต๊ะ
“งั้นเดี๋ยวนู๋หยิบแก้วให้นะ”ครีมพูดพร้อมทำท่าจะวิ่ งไปหยิบแก้ว
“เอ่อ ไม่ต้องหรอก พี่ชอบกินแบบยกดื่มจากกล่องมากกว่าน่ะ”นู๋ตอบพร้อมแก ะกล่องนม
“อ๋อ..คะๆๆ”ครีมตอบกลับ
นู๋ดื่มนมไปไม่ถึงอึก เพราะรู้สึกเหมือนครีมจะจ้องมอง อยู่ตลอดเวลา
“พี่อิ่มแล้วละ..ขอบคุณมากนะ พี่ไปอาบน้ำก่อนละ”นู๋พูดพร้อมเดินเอานมไปแช่ในตู้เย ็นเหมือนเดิม
“อะ..อ๋อ..คะๆ” ครีมตอบกลับ ในท่าทีตะกุกตะกัก
นู๋เดินขึ้นชั้นสองของบ้านเพื่อที่จะไปอาบน้ำ
หลังอาบเสร็จนู๋แต่งตัวด้วยชุดอยู่บ้าน เดินลงเมื่อเพื่อจะเตรียมตัวทานอาหารเย็นเลยเดินลงบั นไดตรงไปยังห้องครัว
“มายด์ออกจากห้องน้ำหรือยังลูก” เสียงแม่ดังออกมาจากระเบียงด้านบนแม่คงจะเก็บผ้าที่ต ากอยู่ที่ชั้น2ของบ้าน
“เรียบร้อยแล้วคะแม่”นู๋ตอบกลับ
“ไปตามน้องครีมให้ไปอาบน้ำต่อเลยลูก เดี๋ยวอีกซักพักพ่อคงจะกลับมาแล้วเดี๋ยวเราจะได้ทานข ้าวพร้อมๆกัน”แม่สั่งนู๋ต่อมา
“ค่ะ แม่”นู๋ตอบกลับ
นู๋เดินตรงไปยังห้องครัวเพื่อตามหาครีม
“ครีม คุณป้าขะ....อุ๊บ ”
“ตุบ!” นู๋ชนเข้ากับครีมที่กำลังถือนมกล่องอยู่
“พะ...พี่ มายด์ หวา” ครีมตกใจเผลอ ปล่อยมือทำกล่อง นมหก ลงบนพื้น
“คะ..คุณป้าต้องว่าแน่เลยทำครัวเลอะ..อะ..”ครีมทำท่า วิตกกังวล
“ระ..รีบไปอาบน้ำเถอะ”เดี๋ยวพี่เช็ดทำความสะอาด ให้
“อะ..คะ..”ครีมตอบพร้อมเดินออกจากครัวขึ้นชั้น2ของบ้ านไป
นู๋จึงต้องเอาไม้ถูพื้นมา ถูพื้นทำความสะอาดครัวก่อนที่แม่จะมาเห็นเข้า ไม่อย่างนั้นนู๋คงโดนสวดเป็นชุดใหญ่แน่คะ - -
เวลาล่วงเลยไปถึง ทุ่ม เศษๆ หลังจากที่คุณพ่อได้กลับมาถึงบ้าน ในที่สุดมื้อเย็นก็ได้เริ่มขึ้นซะที
การรับประทานอาหารก็เป็นไปด้วยดี ทุกคนดูมีความสุข ซักพักคุณพ่อก็พูดขึ้นมาว่า
“เอ่อ..นี่ มายด์ พ่อได้บัตรกำนัลมาจากหัวหน้าแผนก มา น่ะ เป็นบัตรเที่ยวสวนน้ำ ฟรี 4 ท่าน ว่าไง เราจะไปกันซะหน่อยไหม”คุณพ่อพูดขึ้นพร้อมหยิบบัตรดัง กล่าวขึ้นมาให้นู๋ดู
“ว่า แต่ พรุ่งนี้ คุณพ่อไม่มีงานเหรอคะ”นู๋รับบัตรดังกล่าวมาพร้อมพูดค ุยไปด้วย
“คงจะไม่มีอะลูก ครอบครัวเราก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนด้วยกันมานานแล้วนะ ว่าไงไปกันซะหน่อยไหม ถือโอกาส พาครีมเขาเที่ยวไปด้วยไปในตัวเลย”
“ก็ไปซิลูก แม่ว่าดีนะ นานๆเราจะได้ไปเที่ยวพักผ่อนกันบ้าง แล้วอีกอย่างงานของคุณพ่อก็ไม่ได้มีว่างบ่อยๆด้วย”คุ ณแม่พูดเสริมเข้ามา
“อีกอย่าง สวนน้ำในเมืองนี้เอง เราไปเช้า เย็นกลับก็ได้นะ ครีมว่าไง สนใจไหมลูก” คุณพ่อพูดต่อ
“ถ้าไม่เป็นรบกวนคุณลุง นู๋ก็ตกลงคะ”ครีมตอบรับ
“แล้ว มายด์ละลูกว่าไง” พ่อหันมาถามนู๋
“อ่า..ตกลงคะ”นู๋ตอบแบบเกรงใจเล็กน้อย
“ตกลงตามนี้นะ งั้นพรุ่งนี้ 9 โมงเช้า เราจะออกเดินทางกัน ฉะนั้นคืนนี้อย่านอนดึกกันละ”พ่อพูดพร้อมลุกจากเก้าอ ี้หยิบหนังสือพิมพ์ เดินไปห้องรับแขก
“ดีจังนะ พรุ่งนี้ก็เล่นน้ำกันให้สนุกไปเลย งั้นก็รีบแปรงฟันเข้านอนกันเถอะลูก เดี๋ยวแม่เก็บโต๊ะเอง”คุณแม่พูดเสริมเข้ามา พร้อมลุกขึ้นเก็บจานอาหารบนโต๊ะ
“คะ ..แม่” นู๋ตอบรับ
มันก็นานแล้ว ละนะ ที่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน เพราะว่าคุณพ่อก็ไม่ค่อยว่าง นู๋จึงเดินไปเข้าห้องน้ำบนชั้น2ของบ้าน เพื่อ แปรงฟัน แล้วเดินเข้าห้องเปลี่ยนชุดนอน
“ก๊อก ก๊อก ” เสียงดังมาจากประตูห้องนอน นู๋จึงลุกไปเปิด
“แกร๊กก...”
“อ้าว ครีม มีอะไรหรอ” ครีมในชุดนอนมายืนอยู่หน้าประตูห้องนู๋
“เอ่อ..คือ..”ครีมพูดแบบลังเลใจ
“เข้ามาก่อนก็ได้ มาซิ ” นู๋พูดชวนครีมเข้ามาในห้อง
ครีมนั่งลงบนเตียงของนู๋ แล้วนู๋เดินตามไปนั่งข้างๆ
“มีอะไรหรอ นอนไม่หลับ หรือว่ากลัวความมืด” นู๋ถามแนวหยอกเล่น
“มะ ไม่ใช่ซะหน่อย ! คือ..จะขอโทษเรื่องเมื่อเย็นที่ชนกับพี่มายด์แล้วทำ กล่องนมหก ทำครัวสกปรกน่ะ”ครีมพูดด้วยเสียงสั่นๆ
“อ๋อ เรื่องนั้น พี่ตั้งหากที่น่าจะเป็นคนขอโทษเพราะว่า พี่รีบวิ่งไปหน่อยก็เลยเผลอไปชนครีมเข้าแนะ แหะๆ ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไรหรอก”นู๋ตอบกลับ
“.. มีเรื่อง อยากขอพี่มายด์...ซัก..หน่อย...”ครีมยังพูดอ้ำอึงอยู ่
“หือ..อะไรละ บอกมาซิ”นู๋ถามต่อ
“ช่วยจุ๊บ...นู๋..ก่อน...นอน แบบตอนเด็กทีซิ”ครีมตอบกลับในสีหน้าที่เปลี่ยนไป ในน้ำเสียงสั่นๆ
“เอ๋...??”นู๋ อึ้งไปซักพัก
“มะ...ไม่...ไม่เป็นไร นู๋แค่ พะ..พูดเล่นนะ ฮะฮะ..”ครีมพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน แต่นัยต์ตาของครีมซ่อนความรู้สึกดังกล่าวไว้ไม่สนิมห รอก ก่อนที่นู๋จะอมยิ้มให้แล้วตอบกลับไปว่า..
“ได้ซิ จะให้จุ๊บตรงไหนละ?” นู๋พูดพร้อมเอามือลูบที่ใบหน้าและเส้นผมของครีม
“พะ พี่มายด์....” ครีมคงอึ้งทีได้ยินดังกล่าว
“ครีมน่ะเหมือนน้องแท้ๆของพี่ทั้งคน แค่นี้ทำไมพี่จะให้ไม่ได้ละ..”นู๋พูดพร้อมยิ้มให้และ จับมือทั้งสองข้างของครีมไว้
“แต่หลับตาก่อนนะ...”นู๋พูดต่อพร้อมขยับตัวไปใก ล้ๆ ในขณะที่ครีมก็หลับตาลง
“มาแล้วนะ..เตรียมตัวละ” นู๋พูดขึ้น
ลมหายใจเราใกล้กันมากขึ้น ริมฝีปากเราสองก็ห่างกันไม่ถึงเซนแล้ว คนอื่นอาจจะคิดว่ามันไม่ควรนักที่นู๋จะมาทำแบบนี้ ถึงครีมจะไม่ใช่น้องแท้ๆก็ตาม . . . . .
. . . . . . ..
. . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
“แกร๊ก!!” เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นมา
“อ๊ะ!!! ” นู๋กับครีมตกใจ อุทานขึ้นมาพร้อมกัน
“อ้าว ครีม มาอยู่ห้องพี่มายด์ เขานี่เองหรือลูก ป้าตะโกนมาจากข้างล่างไม่เห็นนู๋ตอบ ป้าเลยขึ้นมาดู เห็นไม่อยู่ ที่ห้อง” คุณแม่ของนู๋เปิดประตูเข้ามาพร้อมพูดคุย
“อ๋อ ครีมเขามายืมหมวกคลุมผมน่ะคะ ก็เลยว่าจะหาให้อยู่”นู๋พูดตอบไปแบบสั่นๆ
“แม่เอาผ้าเช็ดตัวมาให้น่ะ แล้วครีมก็ไปนอนได้แล้วลูก เดี๋ยวนอนไม่พอไม่มีแรงเล่นน้ำนะ ไปนอนปะ ลูกไป ”แม่พูดพร้อมมาจูงมือครีมลุกออกจากเตียงนู๋ไป
“คะ..ค่ะ..คุณป้า”ครีมลุกตามไป
“มายด์ก็นอนได้แล้วนะ ลูก”แม่หันกลับมาสั่งนู๋อีกครั้ง
“ค่ะ..แม่”นู๋ตอบรับ
ในขนาดที่ ครีมก็ยังแอบหันมามองนู๋ ในสายตาที่ดูเศร้าๆ นู๋คงทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้นอกจาก ยิ้มและโบกมือราตรีสวัสดิ์ ส่งเธอไปนอน
ฟู่ว เกือบไปแล้วมั๊ยละ กับการที่คุณแม่โผล่ มาโดยไม่เคาะประตู... - -
จะว่ายังไงดีละ จะว่าโชคดีหรือเปล่านะ .... เป็นหัวข้อให้คิดในวันนี้ก่อนที่นู๋จะปิดไฟนอน
เช้าวันอาทิตย์ได้มาถึง นู๋ตื่นนอนมาในเวลา 8 โมงเช้า เพื่ออาบน้ำแต่งตัว และตรวจดูของในกระเป๋าว่าครบถ้วนหรือไม่
“มายด์ ..เสร็จหรือยังลูก ลงมาทานข้าวเช้าได้แล้วนะลูก” เสียงคุณแม่ตะโกนมาจากชั้นล่างของบ้าน
“ค่ะๆ จะรีบลงไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ” นู๋รีบหยิบกระเป๋า แล้ววิ่งออกจากห้องลงมายังห้องครัวทันที
ภายในห้องครัวคุณแม่กำลังวุ่นอยู่กับ หม้อซุป ส่วนขณะที่ คุณพ่อกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ พร้อมดื่มกาแฟไปด้วย
“คุณป้าให้ นู๋ช่วยเถอะคะ” ครีมลุกจากเก้าอี้พร้อมหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่เพื่อจะ ไปช่วยลดความวุ่นวาย
“ครีม ไปทานข้าวเถอะลูก ไม่เป็นไรหรอก”แม่ให้ครีมไปนั่งลงที่เดิม
“มายด์ จะทานอะไรลูก ข้าว หรือ ขนมปัง ดี” คุณแม่หันมาถามนู๋ในขนาดที่มือก็ปิดแก๊สพอดี
“ขนมปัง กับ แยม ก็แล้วกันคะ เดี๋ยวนู๋จัดการเองดีกว่า” นู๋พูดพร้อมไปหยิบแยมในตู้เย็นกับ ขนมปัง
“งั้น ตามสบาย ลูกแล้วกันนะ” พูดพร้อมตักข้าวไปด้วย
เวลาล่วงเลยไปถึงจะเกิน 9 โมงเช้าแล้วก็ตาม แต่ทุกอย่างก็ดูจะเรียบร้อยลงด้วยดี ในขณะที่คุณพ่อรออยู่รถ เพื่อเตรียมสัมภาระ
“มายด์ , ครีม อะนี่ข้าวกล่องนะลูก อย่าเล่นเพลินจนลืมกินข้าวกินปลากันนะลูก” คุณแม่พูดพร้อมยื่นข้าวกล่องส่งมาให้นู๋ และ ครีม
“อ้าว..แล้วคุณแม่ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ” นู๋ถามแม่กลับไปด้วยความสงสัย
“แม่ไปไม่ได้หรอกลูก เดี๋ยวต้องซักผ้า แล้วทำความสะอาดบ้านอีก มายด์กับครีมไปเที่ยว กันเถอะลูก เพราะว่า โอกาส ที่คุณพ่อเขาจะว่าง พาไปไหนมาไหน ก็ไม่ค่อยจะมีด้วย”คุณแม่ตอบกลับมา
“งั้นหรอคะ...”นู๋ตอบกลับ
“รีบไปขึ้นรถเถอะลูก พ่อเขาคอยนานแล้วละ ” แม่พูดเพื่อเร่งนู๋
“งั้นนู๋ไปแล้วนะคะ แม่ ” นู๋ตอบพร้อมหยิบกระเป๋าที่โต๊ะ
“นู๋ด้วยคะ คุณป้า” ครีมพูดขึ้นมา
“จ้าๆ ลูก...มายด์ดูแลน้องด้วยนะ แล้วอย่าพากันไปเล่นที่น้ำลึกๆกันละ”คุณแม่ตอบกลับ
“ค่ะ แม่ ” นู๋ตอบกลับ
“ปะกันเถอะครีม” นู๋พูดให้ครีมตามมา
พวกเราออกจากบ้านก็ราวๆประมาณ10 โมงได้ ถึงเป็นวันอาทิตย์ได้รถก็ค่อนข้างติดไม่แพ้ในวันจันท ร์หรือวันอื่นๆเลย เราไปถึงสวนน้ำในเวลา บ่ายโมงเศษๆ
เราเดินหาที่นั่งกันอยู่พักใหญ่ เพราะคนค่อนข้าง เยอะอยู่เหมือนกัน จนในที่สุดได้ที่นั่งห่างจากบริเวณสระไม่ใกล้ ไม่ไกลนัก
“เฮ่อ..คนเยอะจริงๆเล๊ย เป็นเพราะวันหยุดรึเปล่านะ?”คุณพ่อบ่นอุบอิบขณะนั่งล งที่เก้าอี้ชายหาด
“มันก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วนี่คะ พ่อ” นู๋ตอบกลับ
“นั่นซิ เนอะ รีบไปเปลี่ยนชุดกันเถอะ มายด์พาน้องไปซิลูก” พ่อพูดขึ้น
“อ่อ คะๆ ปะครีมไปกันเถอะ”นู๋พูดขึ้น พร้อมหยิบกระเป๋าที่ใส่ชุดว่ายน้ำมา
“อา..คะๆ” ครีมตอบกลับพร้อมลุกขึ้นเดินตามนู๋มา
นู๋กับครีมเดินมาถึงโซนที่เป็นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าขอ งฝั่งผู้หญิง แต่ละห้องแบ่งเป็น ล็อคๆมีประตูปิดมิดชิด
นู๋กับครีมเข้าห้องที่อยู่ติดๆกันคนละห้อง นู๋ใช้เวลาไม่นานนักในการเปลี่ยนชุด
เพราะเป็นชุดทูพีซ และเก็บชุดที่ใส่มาพับใส่กระเป๋าเป็นที่เรียบร้อย และออกจากห้องมา
ในขณะที่ครีม ก็ออกตามมา ในชุดว่ายน้ำของโรงเรียนที่เธอเรียนอยู่
และเราสองคนเดินกลับมายังจุดที่คุณพ่อนั่งรออยู่
“กลับมาแล้วคะ” นู๋พูดกับพ่อที่กำลังดูตั้งอกตั้งใจอ่านหนังสือพิมพ์
“อ้ะ..มาแล้วหรอ เอาละๆ ที่เหลือก็แล้วแต่ มายด์ กับ ครีมแล้วกันพ่อจะนั่งรออยู่ตรงนี้ หิวข้าวหิวน้ำก็ขึ้นมาหาพ่อแล้วกันนะ”คุณพ่อพูดพร้อม หยิบหนังสือพิมพ์มาอ่านต่อ
“งั้นนู๋กับครีมขอตัวไปแล้วนะคะ ” นู๋พูดพร้อมจูงมือครีมให้ตามมาด้วย
“มายด์ ดูแลน้องด้วยนะลูก” พ่อตะโกนตามหลังมา
“ค๊า” นู๋ตอบกลับ
เราสองคนตั้งใจที่จะลงเล่นน้ำตามสระต่างๆ แล้วเครื่องเล่นตามสวนน้ำทุกชนิด แต่ด้วยผู้คนที่เยอะมากมาย ทำให้สุดท้ายเราก็มาลงเล่นอยู่ที่สระน้ำวนในตอนแรก - -
“คนเยอะจริงๆเลยนะ คิวยาวเยีดทุกเครื่องเล่นเลย”นู๋พูดพร้อมลอยตัวตามสบ ายตามกระแสน้ำไปด้วย
“อะ..อือ..คะ ”ครีมพูดพร้อมพยายามลอยตัวตามกระแสน้ำมาด้วย
เวลาล่วงเลยไปประมาณ 3 ชั่วโมง แต่ถึงอย่างไงเราสองคนก็ตระเวนเล่นเครื่องเล่นสวนน้ำ ได้ ถึงไม่ครบทุกชนิดก็ตาม เราลืมความเหนื่อยล้าเพราะถูกความสนุกสนานเข้าทดแทน แต่อย่างไงก็ตาม เนื่องจากล่วงเลยเวลาอาหารกลางวันมานานนู๋เลยจึงไปถา มครีม
“เหนื่อยหรือยัง ไปทานข้าวกันก่อนไหม”นู๋ถามครีม
“พี่มายด์ หิวแล้วหรอ”ครีมตอบกลับ
“ก็คงแบบนั้นแหละ เพราะเช้าพี่กินขนมปังมาชิ้นเดียวเองอะ”นู๋ตอบกลับ
“งั้นก็ไปหาคุณลุงกันเถอะ”ครีมตอบกลับ
เราสองคนเดิมมาถึงจุดที่คุณพ่อนั่งอยู่
“อ้าว ว่าไงทั้งสองคน สนุกกันไหม”พ่อถามขึ้นมา
“ก็ดีคะ แต่ว่าเครื่องเล่นแต่ละเครื่องคนต่อคิวกันยาวน่าดุเล ยละ” นู๋ตอบกลับ
“หิวกันแล้วซินะ อะนี่ๆ ข้าว”พ่อพูดพร้อมหยิบกล่องข้าวออกมาจากกล่องปิกนิค
“ขอบคุณคะพ่อ”นู๋ตอบกลับ พร้อมรับข้าวกล่อง นั้นมา แล้วยื่นให้ครีมไปหนึ่งกล่อง
“น้ำ..น้ำ..ตายจริงพ่อลืมหยิบขวดน้ำมา งั้นเดี๋ยวพ่อไปซื้อให้ กินกันไปก่อนนะ” พ่อพูดพร้อมลุกเดินไปยังร้านขายขนมที่อยู่ใกล้ๆ
นู๋กับครีมทานข้าวกันไปได้ไม่หมดกล่องซักเท่าไหร่ เพราะคุณแม่อัดข้าวมาแน่นกล่องมาก - -
คุณพ่อก็เดินกลับมาพร้อมน้ำดื่ม
“อะ ได้แล้ว” พ่อพูดพร้อมยื่นขวดน้ำให้นู๋คนละขวด
“ขอบคุณคะ” นู๋ตอบกลับพร้อมรับขวดน้ำนั้นมา
แต่ซักพักก็มีเสียงโทรศัพท์ของคุณพ่อดังขึ้นมา..ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดด~
“ฮัลโหล ครับ..”คุณพ่อรับสาย
“อ่า ครับๆ ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมจะรีบไปให้แล้วกันนะครับ”พ่อพูดตกลงอะไร ซักอย่างกับทางปลายสาย
“มีอะไรหรอคะพ่อ”นู๋ถามไปด้วยความสงสัย
“มายด์ ครีม พอดีพ่อต้องเอางานไปส่งลูกค้า เอางี้เดี๋ยวประมาณ 5 โมงเย็น พ่อมารับ ยังไงลูกก็เล่นน้ำไปก่อนนะ ส่วนกระเป๋าของใช้ลูกเดี๋ยวพ่อเอาไปฝากกับทาง ล็อกเกอร์ให้ พ่อยังไม่อยากให้รีบเลิกเล่นกันเพราะมันจะเสียเที่ยว ที่ลูกได้มากันน่ะ”พ่อพูดขึ้นมา
“อ่า..คะ..”นู๋ตอบกลับไป
พ่อนำกระเป๋าแล้วของสัมภาระของนู๋ไปฝากกับล็อกเกอร์ไ ว้ แล้วนำกุญแจมาให้นู๋
“มายด์ เอากุญแจพันข้อมือไว้นะ ลูกอย่าให้หายละ พ่อไปละ แล้วจะรีบมา”พ่อพูดพร้อมรีบวิ่งออกไป
เราสองคนก็ไปลงเล่นน้ำกันต่อไปด้วยความสนุกสนานจนลืม เวลา
“เนื่องจากใกล้เวลาปิดทำการของสวนน้ำ ขอให้ทุกท่านขึ้นจากสระด้วยครับ” เสียงประกาศดังกล่าวดังขึ้นมา
“ว๊า หมดเวลาซะแล้วละ ขึ้นกันเถอะครีม” นู๋พูดพร้อมขึ้นมาจากสระในขนาดที่ครีมก็ขึ้นตามมา
นู๋และครีมเดินไปยังล็อกเกอร์เพื่อจะไปรับกระเป๋าเสื ้อผ้า
แน่นอนว่าเมื่อทุกคนขึ้นจากสระแล้วสถานที่หลายคนต้อง ไปกันก็คือ ห้องอาบน้ำนั้นเอง
ซึ่งคนก็มารอใช้บริการกันอยู่มากมาย
“แย่เลยแหะ..คนเต็มเลย”นู๋พูดขึ้น ในขนาดที่ก็พยายามเดินหาว่าห้องไหนจะว่างบ้าง ในที่สุดก็ได้มาหนึ่งห้องเป็นห้องที่อยู่ในสุดเลย
“ครีมเข้าไปอาบก่อนซิ เดี๋ยวพี่ถือกระเป๋าให้”นู๋พูดให้ครีมเข้าไปอาบน้ำก่ อน
“อ่า.. คะ”ครีมตอบกลับพร้อมส่งกระเป๋าให้นู๋แล้วเปิดประตูเข ้าห้องอาบน้ำไป
แต่ซักพักครีมก็เปิดประตูออกมา
“เอ่อ..นู่คิดว่าคนเยอะแบบนี้ พี่มายด์ก็เข้ามาอาบพร้อมกันก็ได้นี่ เดี๋ยวมันจะไม่ทันเวลาที่คุณลุงจะมารับนะ”ครีมพูดขึ้ น
“อะ..งั้นหรอ..งั้นพี่ขอเข้าด้วยนะ”นู๋เห็นด้วยกับคว ามคิดของครีมจึง เดินไปในห้องอาบน้ำพร้อมกับครีม และแขวนกระเป๋าไว้ที่ประตูห้อง
หลังจากนั้น นู๋หันหลังไปกำลังจะเปิดฝักบัว
ฟุบ!
“พี่......มายด์….”
เสียงอ่อนเบาของครีมที่โอบกอดเอวนู๋จากข้างหลัง
“คะ...ครีมอะ อะไรน่ะ” นู๋ค่อนข้างตกใจแล้วถามครีมกลับไป
“นานแล้วนะ ที่เราไม่ได้อาบน้ำด้วยกัน”ครีมพูดขึ้นในน้ำเสียงที่ แผวเบา
“อือ.ก็ กะ..ก็นั้นซินะ” นู๋ตอบกลับในขณะทีมือของครีมก็ยังโอบกอดนู๋อยู่
“ระยะนี้เราสองคนไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ชิดกันซักเท่าไหร ่เลยนะ..”ครีมก็ยังพูดต่อ
“คะ..ครีม”นู๋ตอบอย่างอัมอึ้ง
“อยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่เวลาที่เราสองคนจะสัมผัสกันและกันก็ยังหาไม่ได้เล ย เหมือนกับว่า...เวลาของเรามันไม่มีเหลืออยู่จริง”ครี มพูดต่อ
“คือ..”นู๋พูดไม่ออก
“มีแต่ตอนนี้...ชั่วโมงนี้ แค่วันนี้..แค่ตอนนี้เท่านั้น พะ..พี่มายด์ ..กอด..นู๋...จูบ นู๋ หน่อยซิ”ครีมพูดขึ้น
น้ำใสๆเย็นๆไหลลงบนหลังของนู๋
“ครีม...” นู๋หันหลังกลับไปหาครีม
“โตแล้วนะ ทำไมต้องงอแงด้วยละ หืม..”นู๋พร้อมยิ้มพร้อมเอามือลูบใบหน้าของครีมและปา ดน้ำตาของเธอ
“นู๋..นู๋..กลัวว่า......พี่จะไม่รักนู๋แล้ว... นี่” ครีมพูดในท่าทางสะอื้น
“ครีมเป็นเด็กดีแบบนี้ ไม่เห็นมีเหตุผลอะไรที่พี่ต้องหมดรักเลยนี่ ?”นู๋พูดกับครีมพร้อมกับกอดและลูบหัวครีม ถึงเธอจะโตเท่าไหร่แต่จิตใจเธอก็ยังมีความเป็นเด็กหล งเหลืออยู่ แต่ก็เอาเถอะแค่จูบเองคงไม่มีอะไรเสียหายมากมายหรอก
“งั้น...พี่ให้จูบก็ได้ ..แต่แค่นิดเดียวนะ..”นู๋ตกลงเพราะความใจอ่อนเพราะทน ต่อน้ำตาของครีมไม่ไหว
“พะ..พี่มายด์”
ในที่สุดนู๋กับครีมก็ได้จูบกันและกัน ลมหายใจที่รดคอ ลิ้นของสองเราผัวพันติดกันอยู่ในปาก แขนของครีมที่รัดนู๋แน่น
“อ่า..”ปากของสองเราแยกออกจากกันแต่น้ำลายยังติดพันก ันอยู่
“คะ..ครีม..พอ..เถอะนะ”นู๋พูดขึ้นเพื่อไม่ให้มันเลยเ ถิดไปกว่านี้
“ขออีกหน่อยนะ...”ครีมไม่รอช้าเธอใช้ปากมาดูดดื่มควา มรักจากนู๋ต่อ
ในขนาดนี้ตัวนู๋เริ่มคล้อยตาม ไปกับความเคลื้อบเคลิ้มจากการจูบของครีมเสียแล้ว
“อือ..อ่า..”ในตอนนี้นู๋คงทำได้แค่ร้องครางเท่า นั้น เพราะนู๋เป้นคนที่ไวต่อความรู้สึกเหล่านี้มาก
ครีมเริ่มซุกไซร์บริเวณซอกคอ และใบหูของนู๋ อย่างไม่ให้นู๋ได้ตั้งตัวเลย
“อื่อ...คะ ครีม..”ครีมใส่มือลูบไล้ที่หน้าอกของนู๋ ถึงนู๋จะพยายามให้มือของตัวเองปามมือของครีมไว้ก็ตาม แต่ด้วยอารมณ์ดังกล่าว คงไม่สามารถห้ามครีมได้อีกแล้ว
ในขนาดที่ครีมก็ใช้มือของนู๋ลูบไล้บนหน้าอกของครีมเอ งเช่นกัน
“คะ..ครีม..พอเถอะ นี่มันข้างนอกนะ เดี๋ยวใครได้ยินเข้าหรอก..”นู๋พยายามจะหยุดครีมเอาไว ้
“งั้นนู๋จะทำเบาๆแล้วกัน ”ครีมพูดพร้อมใช้ซุกไซร์ที่หน้าอกของนู๋ต่อ
“ไม่นะ..ครีม..อ่า..อือ..”นู๋พยายามห้ามเพียงใดแต่คร ีมก็คงไม่ฟังนู๋แล้ว
ครีมจับมือนู๋ขึ้นมาแล้วดูดนิ้ว ของนู๋
ครีมยังใช้มือ ลูบไล้ส่วนล่าง ตรงนั้นของนู๋ เธอใช้นิ้วถูไถส่วนนั้นของนู๋อยู่นาน
“พี่มายด์ ขี้โกงอะ ทำให้นู๋บ้างซิ..”ครีมพูดขึ้นมา พร้อมกับใช้ตรงนั้นของเธอ ถูกับขาอ่อนของนู๋
“อือ...อื๊อ..!!”ครีมพยายามจะไม่ส่งเสียงออกมา
“ครีม..พะ...อุ๊บ..” ดูเหมือนครีมจะทนกับการไม่ส่งเสียงไม่ไหวเธอจึงใช้ริ มฝีปากของเธอมาประกอบกับริมฝีปากของนู๋ เพิ่อไม่ให้เสียงถูกเปล่งออกมา
สะโพกของครีมแล้วนิ้วของเธอเริ่มไวขึ้น ตามความร้อนของรักครั้งนี้ นู๋เริ่มรู้สึกได้ถึงความอุ่นจากภายในตัว
ตรงนั้นของครีมเริ่มอุ่นขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ตัวนู๋เองก็เริ่มรู้สึกได้เช่นกัน ลมหายใจที่เร็วขึ้นเสียงหัวใจที่เต้นแรงขี้น
“อือ...อื้อ...อ่า ..”เสียงครางเบาๆของสองเราและลำตัวแนบชิดอิงแอบดังจะ หลอมละลาย ครีมใช้มือของนู๋ลูบไล้บนหน้าอกของเธอหนักขึ้น
“พะ..พี่มายด์....อะ..อะ...อื้อ..อ่า..นะ..นู๋..อื้อ .. ..มะ..ไหว แล้ว”ครีมพูดครางในใบหน้าที่แดงกล้ำ
“พี่ก็..ด้วย..อื้อ...อ้า”นู๋ก็เริ่มจะไม่ไหวแล้วเช่ นเดียวกับครีม
“อื้อ...”เราสองคนพยายามทำให้เกิดเสียงเบาที่สุ ด ด้วยการที่เราแนบชิดริมฝีปากเข้าด้วยกัน
น้ำอุ่นๆใส ไหลมาจากตรงนั้นของสองเรา ร่างกายของเราอุ่นขึ้น เหลือแต่เสียงเสียงหอบหายใจเท่านั้น...
....
......
........
.............
เย็นมากแล้ว เราสองคนก็ออกมานั่งรอคุณพ่อมารับอยู่ที่ป้ายรถหน้าส วนน้ำ
โดยที่ครีมนั่งหลับซบไหล่นู๋อยู่ข้างๆ
“จะ 6 โมงเย็นแล้วนะคุณพ่อเขาไปถึงไหนเนี่ย..”นู๋พูดพร้อมย กนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู
แต่ไม่นานนัก รถของคุณพ่อก็มาจอดถึงตรงหน้า
“ขอโทษที่ลูก รถมันติด ปะรีบกลับบ้านกันเถอะ แม่คงรอนานแล้วละ”พ่อลงมาจากรถพร้อมมาช่วยนู๋ถือของ
“ครีม ครีม ตื่นเถอะ.. ได้เวลากลับบ้านแล้ว” นู๋พยายามปลุกครีม
“มายด์ขึ้นรถเถอะลูก เดี๋ยวครีม พ่อจะอุ้มขึ้นรถเอง” พ่อพูดพร้อมประคองตัวครีมขึ้นมา
แล้วส่งมาให้นุ๋ที่นั่งอยู่ในรถ
“อื่อ..จูบ..พี่....อบอุ่น..ที่..สุด..เลย..”เสียงละ เมอของครีมดังขึ้นมา
“อ๊ะ..เอ๋.??..ครีมเขาละเมออะไรน่ะลูก”พ่อถามนู๋ด้วย ความสงสัยกับข้อความดังกล่าวจากปากของครีม
“เอ่อ..มะ..มะ..ไม่มีอะไรคะพ่อ คะ..คือ เราอาบน้ำอุ่นกันมาน่ะคะ ...มะ..มะมีอะไรจริงๆคะ” นู๋ตอบแบบกลบเกลื่อน
“งั้น หรอ...แล้วเล่นน้ำกันจนลืมเหนื่อยหรือไงเนี่ย หลับปุ๋ยกันเชียว”
“เอ่อ.. คะ เล่นกันเพลินไปหน่อย”นู๋ตอบแบบเพลียๆ
“ปึง..เอาละ..รีบกลับบ้านกัน ปานนี้แม่คอยนานแล้วละ”พ่อพูดพร้อมขึ้นมาบนรถพร้อมปิ ดประตูรถพร้อมออกรถเพื่อรีบกลับบ้านกัน..
ท้องฟ้าสีส้มในตอนเย็นของวันอาทิตย์ วันนี้เป็นอีกวันนึงที่เหนื่อยไม่แพ้ไปกว่าไปเรียนพิ เศษเลยคะ - -
แล้วนู๋ก็ได้สุดสิ้นความเหนื่อยนี้ด้วยการหลับไป.... ...
---------------------
(ภาคแรกกับภาค2ไปหาอ่านกันเอาเองหล่นหลายไปไหนแล้วไม ่รู้)
ปล.เรื่องนี้มันส่งมาเป็นไฟล์ word อะนะ อาจจะมีคำเขียนผิดอยู่บ้าง
ปลล. จริงๆมีชื่อตอนว่า เวลารักที่หายไป